معرفی جاذبه‌های طبیعی هندوستان

 

کشور هند بدون شک یکی از عجیب ترین و شگفت انگیزترین کشورهای جهان است. با توجه به فرهنگ عجیب و غنی این کشور، کمتر به طبیعت آن پرداخته می شود. اما در این نوشته می خواهیم به سراغ جاذبه های طبیعی هندوستان برویم.

زمین های جغرافیایی هند غنی و متنوع‌اند و از جنگل های سرسبز، دریاچه های زیبا، قله های عالی، چمنزار، سواحل گرمسیری و بیابان های وسیع پر هستند. جاذبه های طبیعی هندوستان از شرق به غرب، شمال به جنوب، مجموعه ای از گنجینه های دوست داران طبیعت را فراهم می کند. درست است که هندوستان به هفتاد و دو ملت شناخته می شود، اما با دیدنی هایی که در ادامه برایتان آورده‌ایم، خواهید دید که طبیعت این کشور نیز دست کمی از فرهنگ آن ندارد. با ما همراه باشید:

کورگ، کارناتاکا | Coorg, Karnataka

این منطقه به اسکاتلند هندوستان معروف است که در جنوب کارناتاکا واقع است. این مکان با مزارع قهوه شگفت انگیز، مناظر زیبا، روستاهای دیدنی، آب و هوای تازه، آبشارهای فوق العاده و … شناخته شده است. اگر شما به دنبال فرار از یکنواختی زندگی روزمره و نزدیک شدن به طبیعت هستید، پس این یک موقعیت عالی است.

خاجیار، هیماچال پرادش | Khajjiar, Himachal Pradesh

این مورد از جاذبه های طبیعی هندوستان نیز به سوییس کوچک هند معروف است. خاجیار در ارتفاع ۱۹۸۱ متری قرار دارد و با چشم اندازهای دیدنی اش مبهوتتان می کند. جنگل هایی انبوه، سبزه زارهای چشم نواز و مناظر قله های برفی کوه ها، این مکان را یکی از بهترین مکان های هند برای طبیعت دوستان کرده است.

شما می توانید در اینجا یکی از فعالیت های ماجراجویانه مثل پاراگلایدر سواری، اسب سواری و طبیعت گردی انجام دهید. یکی از بخش های مهم خاجیار به نام منطقه حفاظت شده حیات وحش کالاتوپ می باشد که جایگاه حیوانات و گیاهان متفاوت و خوبی است.

از بایدهای منطقه خاجیار همچنین می توان به دریاچه آن که با تپه ها و زمین های سبز پوشیده شده، اشاره کرد.

پیتوراگار، اوتارخند | Pithoragarh, Uttarakhand

پیتوراگار واقع در منطقه شرقی اوتارخند دارای زیبایی طبیعی، چمنزارهای با ارتفاع زیاد و جذابیت تاریخی است. این منطقه را می توان نقطه شروع بازدید از بنای کایلاش و مانساروار دانست. همچنین چشم اندازهای بسیار خوبی که از کوه عظیم ناندا دوی، اپی او نپال و پانچاچولی خواهید دید، هرگز فراموشتان نمی شود.

دیگر جاذبه های گردشگری این منطقه، قلعه پیتوراگار و منطقه حفاظت شده اسکوت، خانه گیاهان و جانواران بسیار هستند. همچنین فعالیت های تفریحی مانند اسکی، قایق سواری کایاک و ماهیگیری از بایدهای این منطقه است.

فلات کاس، ماهاراشترا | Kaas Plateau, Maharashtra

یکی دیگر از جاذبه های طبیعی هندوستان که در یونسکو نیز به ثبت رسیده منطقه یا فلات کاس می باشد. شما در این جا می توانید ۸۵۰ گونه خاص و متفاوت گل و گیاه را مشاهده کنید. بهترین زمان برای بازدید از این منطقه مرداد و شهریور است، چراکه شکوفه های گیاهان شما را مبهوت خواهند کرد. می توان گفت که این منطقه از آن جاهایی است که هنوز کشف نشده، پس خیالتان از بابت ازدحام توریست ها راحت باشد.

مونار، کرالا | Munnar, Kerala

کمی وقت برای خودتان در تپه های معروفی که به دلیل مزارع چای و ادویه شان معروفند، بگذرانید. کمپینگ، پرنده نگری، طبیعت گردی، تماشای حیات وحش، ماهیگیری، قایق سواری، صخره نوری و بسیاری تفریحات دیگر را می توانید در این جا انجام دهید. شیکارا، قایق معروف این منطقه را امتحان کنید و در میان همه زیبایی اوقات بسیار خوشی را سپری کنید. آبشارهای آتاکود و قله آنامودی نیز از دیگر جاذبه های طبیعی هندوستان در مونار می باشند.

آن هایی که عاشق چای هستند: موزه چای تاتا جایی است که می توانید در مورد تاریخچه چای و فرآیند تولید آن اطلاعات خوبی کسب کنید.

دره گل ها، اوتاراخند | Valley of Flowers, Uttarakhand

می توان گفت که دره گل ها، هیجان انگیزترین و جذاب ترین مکان ها در اوتارخند است. هر بخش از این جاذبه با طبیعتی فوق العاده پوشیده شده که نظیر آن را هیچ کجای دیگر نخواهید یافت. گل هایی که خاص این منطقه است و تنوع گیاهان باعث شده طب سنتی در این منطقه وجود داشته باشد. علاوه بر این، انواع مختلفی از حیوانات از جمله پلنگ برفی، خرس سیاه آسیایی، گوسفند آبی و گوزن مشک، در این منطقه وجود دارند.

اگر می خواهید در این منطقه طبیعت گردی کنید، باید بین ماه های تیر تا شهریور به اینجا بیایید. زیرا در دیگر مواقع سال طبیعت گردی در دره گل ها ممنوع می باشد.

چیل، هیماچال پرادش | Chail, Himachal Pradesh

در میان تپه های شیوالیک، چیل یکی از مناطق خالی و پر از آرامش است که به عنوان منطقه ای مناسب برای سفر تابستانی از آن یاد می شود. این مورد از جاذبه های طبیعی هندوستان در اطراف جنگل های دودر و کاج قرار دارد. اگر از دوست داران طبیعت هستید و یا به طور آماتور یا حرفه ای عکاسی می کنید، حتما و حتما از این منطقه بازدید کنید.

زماین که در چیل هستید، پیشنهاد می کنیم که از دریاچه Sadhupul، کاخ چیل، بنای کالی و منطقه حفاظت شده چیل حتما دیدن کنید.

زیرو، آروناچال پرادش | Ziro, Arunachal Pradesh

زیرو در شمال شرقی هند از زیبایی طبیعی فراوان برخوردار است. گستره وسیعی از مزارع برنج، تپه های سبز با گیاهان فراوان، روستاهای منحصر به فرد و زیبایی بکر، بسیاری از دوستداران طبیعت را جذب می کند. علاوه بر این، زیرو برای ماجراجویان، طبیعت گردان و علاقمندان به حیات وحش نیز بسیار جای مناسبی است.

برخی از بایدهای این منطقه: 

  • منطقه حفاظت شده حیات وحش تالی ولی | Talley Valley Wildlife Sanctuary

  • طبیعت منحصر به فرد Kile Pakho

  • مسیر طبیعت گردی Dolo Mando

  • مسیر طبیعت گردی Midey

آراکو، آندرا پرادش | Araku, Andhra Pradesh

آخرین مورد از جاذبه های طبیعی هندوستان، که می خواهیم به آن اشاره کنیم دره آراکو می باشد. زمین های سرسبز وسیع، دشت گل رز با رنگ هایی مختلف، مزارع قهوه، ارکیده های زیبا و آبشارهای دیدنی تنها بخشی از این زیبایی های این منطقه هستند. تنوع حیات وحش دره آراکو و پوشش گیاهی آن، چشم اندازهایی به وجود آورده اند که از دیدنشان سیر نخواهید شد.

از جاذبه های معروف آن می توان به مزارع قهوه، باغ گیاه شناسی پادماپورام، موزه ترایبال که به سبک زندگی قبیله ها پرداخته، آبشارهای سنگدا، دامبریگودا و کاتیکی اشاره کرد.

شفق قطبی در ایسلند

یکی از زیباترین کشورهای جهان بدون هیچ شکی کشور ایسلند است. این کشور شگفت انگیز به خاطر طبیعت حیرت انگیزی که دارد، سالانه میزبان جهانگردهای زیادی است. از دلایل اصلی جذابیت این کشور، پدیده شفق قطبی است که در ادامه می خواهیم به توضیح آن بپردازیم.  

شفق قطبی در ایسلند یا نورهای شمالی

ممکن است تا حالا تصاویر شفق قطبی را دیده باشید و اطلاعاتی از آن داشته باشید، یکی از پدیده ای طبیعی این کره ی خاکی که می تواند ساعت ها و ساعت ها چشم انسان را به آسمان خیره نگه دارد. شفق قطبی نورهای اسرارآمیز درخشان و سبز رنگی است که بر خلاف تصور بسیاری از افراد کاملا غیر قابل پیش بینی به وقوع می پیوندند حتی در کشوری مثل ایسلند که شمالی ترین کشور اروپا است.

چطور شفق قطبی در ایسلند را پیدا کنیم؟

چرا دیدن این نورهای شمالی حتی در کشوری مثل ایسلند گاهی سخت است؟ خیلی از گردشگرانی که از ایسلند بازدید می کنند ممکن است نورهای شمالی را یکی از دلایل اصلی خود برای سفر بدانند، ولی ممکن است که پیش بینی ها خیلی خوب از آب درنیاید و موفق نشوند تا این رخداد حیرت آور را ببینند. دلیل این موضوع هم این است که عوامل زیادی در رخداد شفق قطبی تاثیر گذار است. برای این که بتوانید یک تجربه ی بی کم و کاست از شفق قطبی در ایسلند داشته باشید به یک آسمان تاریک، آب و هوای تمیز نیازمندید، این ها فقط شرط های لازم بودند، بعد از آن نیاز به برنامه ریزی دارید تا بتوانید موفق به دیدن آن ها شوید.

برای دیدن یک آسمان پر ستاره به چه چیزی نیازمندید؟ دقیقا به همان دلیل باید برای دیدن شفق قطبی آسمان تاریک وجود داشته باشد. حتی آلودگی های نوری شهرها هم ممکن است فرصت دیدن این پدیده را از شما بگیرد، البته ممکن است مثلا زمانی که در پایتخت ایسلند یعنی ریکجاویک هستید هم بتوانید آن را ببینید ولی قطعا دور بودن از فضای شهری و هر گونه آلودگی نوری شانس آن را بیشتر می کند.

حالا که آسمان تاریک را دارید، باید منتظر آب و هوای تمیز باشید. اگر هوا ابری باشد، نمی توانید شفق قطبی در ایسلند را ببینید بنابراین به پیش بینی های آب و هوایی دقت کنید.

برای دیدن شفق قطبی در ایسلند با تور برویم؟

اگر می خواهید شفق قطبی را ببیند باید خودتان به تنهایی این کار را انجام دهید و برای این می توانید یک ماشین و یا یک ون اجاره کنید و شب را در بیرون کمپ بزنید، جایی دور از شهرها و آلودگی های نوری. از آن جایی که وقوع طوفان های برفی در ایسلند امری عادی است، باید قبل از آن تجربه ی رانندگی در شرایط برفی را داشته باشید.

در واقع تنها بودن به شما این امکان را می دهد که هر جا دوست داشتید بمانید و یا اینکه جایتان را اگر خواستید به راحتی عوض کنید، با این حال اگر از رانندگی در ایسلند در شب احساس راحتی نمی کنید می توانید از تورهای زیادی که برای دیدن شفق قطبی در این کشور وجود دارد یکی را انتخاب کنید.

البته از فایده ی دیدن شفق قطبی با تور هم نباید غافل بود چرا که در این صورت می توانید تحت نظر یک متخصص نورهای شمالی را ببینید و بهتر می دانید که کجاها باید دنبال آن بگردید و یا این که چطور از آن فیلمبرداری کنید و یا عکس بگیرید. همچنین در صورت بروز هر مشکلی لازم نیست نگران چیزی باشید.

بهترین زمان دیدن شفق قطبی در ایسلند

بهترین فصل دیدن شفق قطبی در این کشور فصل پاییز و یا زمستان بین ماه های سپتامبر تا آپریل است. تاریک ترین ماه های ایسلند هم نوامبر تا فوریه هستند که البته از نظر آب و هوایی بدترین ماه ها هستند. پدیدار شدن این نورهای شمالی در فصل تابستان اگر چه غیر ممکن نیست اما خیلی به ندرت اتفاق می افتد، پس اگر به ایسلند می روید حداقل ۷ روز را در این کشور بمانید که شانستان برای دیدن نورهای سبزرنگ اسرارآمیز بیشتر شود در غیر اینصورت باید واقعا خوش شانس باشید که آن ها را ببینید.

اگر چه ممکن است بدیهی باشد، اما باید بهتان یادآوری کنیم که یادتان نرود به سمت شمال بایستید! این نورها در مدار قطب شمال سوسو می زنند بنابراین باید چشمانتان را به سمت شمال خیره کنید تا بتوانید آن ها را ببینید. این نورها ابتدا خیلی ضعیف هستند اما هر چه که می گذرد غلظت و شدت آن ها بیشتر می شود، نورها رنگ های مختلفی دارند اما اصلی ترین رنگی که می بینید سبز است، البته اگر خوش شانس باشید ممکن است به رنگ های آبی، قرمز و نارنجی هم باشند.

توجیه علمی پدیده ی شفق قطبی

این پدیده بیشتر در کشورهایی با عرض جغرافیایی شمالی مثل نروژ، فنلاند، بخش هایی از کانادا، آلاسکا و ایسلند اتفاق می افتد. در این پدیده در واقع الکترون هایی از خورشید رها می شوند و به خاطر وجود میدان مغناطیسی در قطب زمین به این قسمت می روند و بعد از انجام کنش و واکنش هایی، این رویداد خارق العاده اتفاق می افتد. احتمالا بیشتر شگفت زده می شوید وقتی بدانید که این پدیده نه تنها در کره ی زمین بلکه در سیاره های دیگری هم مثل نپتون اتفاق می افتد.

بر خلاف تصور عموم، سرد بودن هوا کوچک ترین تاثیری در رخداد شفق قطبی ندارد. یکی دیگر از روش هایی که با انجام آن شانس دیدن شفق قطبی در ایسلند را بالا می برید این است که به مناطق شمالی تر ایسلند مثل the Westfjords سفر کنید، چرا که آن جا مناطقی هستند که ساعت های تاریکی طولانی تری دارند در شهر ریکجاویک ۲۰ ساعت تاریکی خواهید داشت در حالی که در بخش های شمالی تر این کشور ۲۲ ساعت تاریکی در شبانه روز خواهید داشت.


همه چیز در مورد آمازون

 تقریبا غیر ممکن است کسی اسم جنگل‌های آمازون را نشنیده باشد. اما چقدر با ریه‌ی زمین یا همان آمازون آشنا هستید؟ در این نوشته می‌خواهیم هر چیزی که در مورد این جنگل‌ها لازم است بدانید را به شما بگوییم.

جنگل های آمازون بزرگترین جنگل بارانی دنیا می باشد که بخش چشمگیری از آمریکای جنوبی را شامل می شود. وسعت کلی این جنگل در حدود 1.7 میلیارد هکتار است که قسمت اعظمی از آن در کشور برزیل قرار دارد. عبور رودخانه آمازون در دل این جنگل، جلوه خاصی به آن بخشیده و زیبایی آن را دوچندان کرده است. گفته می شود این جنگل دل انگیز نامزد قرارگیری در جدیدترین فهرست عجایب هفتگانه می باشد. علی رغم زیبایی های بی شماری که این جنگل دارد گردشگران تور برزیل شب های مخوفی را در آن مشاهده می کنند.

جنگل های آمازون تعداد بسیار زیادی درخت پهن برگ را در دل خود جای داده که نقش مهمی در تولید اکسیژن و جذب دی اکسید کربن موجود در هوا دارند. به طور کلی می توان گفت نیمی از اکسیژن جهان از این جنگل تولید می شود که همین امر سبب شده آن را "ریه های کره زمین" بنامند و از آن به عنوان بزرگترین میراث طبیعی جهان یاد کنند.


موقعیت جغرافیایی جنگل های آمازون

جنگل های آمازون در شرق از اقیانوس اطلس شروع می شود و در غرب تا رشته کوه های آند ادامه پیدا می کند. همان گونه که اشاره کردیم، این جنگل زیبا وسعت زیادی داشته و در آمریکای جنوبی واقع شده است. گستردگی آمازون کشورهای ونزوئلا، گویان، پرو، اکوادور، بولیوی، سورینام، کلمبیا و البته برزیل را در برمی گیرد. البته شایان ذکر است که بگوییم برزیل با مالکیت 60 درصد مساحت کلی این جنگل، نقشی اساسی در این بین دارد و بعد از آن پرو با 13 درصد جایگاه دوم را در اختیار دارد. مهم ترین شهری که در برزیل بیشترین ناحیه آمازون را در برگرفته مانائوس نامیده می شود. سایر کشورهای نامبرده سهم اندکی در مالکیت این جنگل ها دارند. 

نابودی جنگل های امازون

البته در قرن بیستم مهاجران زیادی به این جنگل ها روی آوردند و با قطع درختان و ساخت واحدهای مسکونی، حدود 20 درصد از وسعت آن را کاهش دادند. از طرفی قرار بر این است که دو پروژه (ساخت آزادراه و سومین سد بزرگ جهان) در آینده ای نزدیک در برزیل اجرایی شود که سبب تخریب بخش هایی از این جنگل دلفریب می گردد.

قسمت هایی از جنگل هم به منظور ایجاد مزرعه از بین می رود. برخی از افراد هم برای کسب سود اقدام به قطع درختان و فروش آن ها می کنند که اگر توسط افراد بومی دستگیر شوند، سرنوشت نامشخصی در انتظار آن ها می باشد.

سنگ های کروی در آمازون 

سنگ هایی بزرگ و کروی شکل در نقاطی از جنگل های آمازون وجود دارند که گویی انسان های اولیه آن ها را ساخته اند ولی هنوز هیچ دلیل برای ایجاد این سنگ ها با این شمایل پیدا نشده است.

آب و هوای  جنگل های آمازون

در تمامی فصول سال، این منطقه بارانی بوده ولی هوایی گرم و مرطوب در آن حاکم می باشد. دمای این جنگل زیبا در قسمت های مختلف آن متغیر است، به طور مثال دمای بخش های مرکزی آن 20 درجه سانتی گراد و بخش های غربی آن 25 درجه سانتی گراد می باشد.

رودخانه آمازون

این رودخانه طویل از کوه های آمریکای جنوبی سرچشمه می گیرد و در نهایت به اقیانوس اطلس ختم می شود. گذر این رودخانه پهناور از دل جنگل های آمازون و جوش و خروش آن توجه بسیاری از گردشگران تور برزیل را به خود جلب کرده است. جالب است بدانید این رودخانه که بزرگترین رودخانه دنیا می باشد، حدود 11 میلیون سال است که بی وقفه جریان دارد. دهانه رودخانه آمازون در برخی نقاط بسیار عریض بوده که امکان کشتیرانی برای افراد ایجاد کرده، همچنین دمای متعادل این آب دلیلی برای زندگی حیواناتی نادر و کمیاب در آن شده است.

اولین فرد اروپایی که توانست کل طول رودخانه آمازون را توسط قایق بپیماید فرانسیسکودو اوریانا نام داشت، او این کار را در سال 1542 با علاقه ای فراوان انجام داد.


رودخانه جوشان در آمازون

در مرکز جنگل های آمازونی که در پرو قرار دارد، یک رودخانه با آب جوشان قرار گرفته است. آب این رودخانه به قدری داغ است (بیش از 93 درجه سانتی گراد) که همواره حاله ای از بخار بر روی آن وجود دارد. در این آب هیچ جانداری امکان حیات ندارد. برخی از اهالی بومی این رودخانه را مقدس می دانند و اعتقاد دارند که انرژی معنوی دارد، از همین رو برای دعا و همچنین آواز خواندن در کنار آن می نشینند که این امر برای گردشگران تور برزیل بسیار جالب است. 

تنوع زیستی در جنگل آمازون

تنوع زیستی در این جنگل از هر کجای جهان بیشتر بوده، به گونه ای که می توان گفت 16000 گونه درخت در این مکان وجود دارد و تعداد درختان آن به 390 میلیارد اصله می رسد. افزون بر این تنوع حیرت انگیزی از گیاهان و حیوانات در این مکان وجود دارد که توجه محققان را به خود جلب کرده است.

درختانی کمیاب و بسیار مهم در این مکان وجود دارد که نقش حیاتی در کره زمین ایفا می کنند ولی در معرض انقراض هستند و زندگی ساکنان منطقه هم به آن ها وابسته است.

البته برخی از گونه های موجود در این جنگل برای انسان و سلامت او مضر هستند که از میان آن ها می توان به جگوار، آناکوندا، کیمن سیاه، شیر کوهی، مار ماهی، پیرانیا، خفاش خون آشام و قورباغه زهرآگین اشاره کرد.

عجایب جنگل های آمازون

در جنگل آمازون عجایب و شگفتی های بسیاری وجود دارد که بسیاری از آن ها همواره از از دید بشر پنهان هستند اما برخی از عجایب شناخته شده  این جنگل زیبا را در این بخش از مقاله آمازون، به شما معرفی می کنیم:

مار 9 متری در جنگل های آمازون

یک کشیش کاتولیک در سال 1922 اعلام کرد که در مناطق دور افتاده جنگل های آمازون ماری اعجاب انگیز دیده است ولی توجهی نشد، او 7 سال بعد در حالی که دوباره به آن منطقه سفر کرده بود دگرباره ماری بزرگ دید. بررسی ها نشان از آن بود که نوعی مار به نام بوآ در این مناطق زندگی می کنند که بین 3 الی 9 متر طول دارند.

عنکبوت های غول پیکر در آمازون 

نوعی عنکبوت بزرگ در این جنگل ها وجود دارد که به اندازه یک توپ بسکتبال است. همچنین نوعی عنکبوت دیگر هم موجود است که طبق گفته اهالی محلی هنگامی که بر روی پاهای عقب خود می ایستند در اندازه های یک انسان هستند.

دام عنکبوت در آمازون 

نوعی عنکبوت کوچک در جنگل های آمازون وجود دارد که توانایی منحر به فردی دارد، او قادر است که در میان تارهای خود طعمه ای در اندازه ای چشمگیر بسازد که به واسطه آن به جون شکارچیان ترس بیندازد. این عنکبوت مرموز برای ساخت طعمه از موهای ریخته شده خود و آلودگی های موجود بهره می برد.

مپینگواری

یک نوع حیوان خوفناک با موهایی قرمز رنگ نیز در جنگل های آمازون وجود دارد که به هنگام ایستادن 1.8 متر قد دارد. این حیوان بدبو که مپینگواری نام دارد، با پنجه های تیز خود، تنه درختان را می کَنَد و از بخش های داخلی آن تغذیه می کند. این حیوان شدیداً انسان گریز بوده و هنگامی که شما در فاصله های دور ببیند سعی می کند با صداهای ترسناک شما را از آن منطقه دور کند.


شهر غول ها در آمازون

در سال 2012 یک شهر عجیب و در عین حال شگفت آور در جنگل های آمازون کشف شد که در آن همه چیز اعم از ساختمان و وسایل دستی در مقیاس بسیار بزرگی وجود دارد و به همین دلیل آن را شهر غول ها می نامند. تحقیقات انجام شده بیانگر آن است که سازندگان این شهر افرادی عجیب بوده اند که قد آن ها تقریبا بین 6 تا 8.5 متر بوده است. در نقطه مرکزی این شهر یک هرم بزرگ به ارتفاع حدود 80 متر وجود دارد. ساخت این شهر در ابعادی چشمگیر و بدون وجود هیچ نوع تکنولوژی شناخته شده ای که برای بشرِ امروز شناس باشد، در نوع خود رمزآلود و اسرارآمیز است.

بومیان جنگل های آمازون

هم اکنون حدود 24 میلیون نفر در بخش برزیلی این جنگل زیست می کنند که افرادی از قبایل مختلف با فرهنگ و رسوم گوناگون هستند، اغلب این افراد سرخ پوستانی هستند که از نوادگان مهاجران سیبری می باشند. شواهد خبر از آن می دهد که نخستین انسانی که در این منطقه سکونت داشته تقریبا 11200 سال پیش، پا در آن گذاشته است.

افراد زیادی هم در بخش های گوناگون این جنگل وسیع زندگی می کنند که تاکنون هیچ نشانی از آن ها نبوده و هیچ راه ارتباطی با دنیای امروز ندارند و همواره نام قبایل جدیدی از میان این جنگل ها به گوش می رسد. جمع کثیری از افرادی که در مناطق دور افتاده آمازون زندگی می کردند، به دلیل گرسنگی و بیماری جان خود را از دست داده اند.

قبیله ای آدمخوار به نام کولینا نیز در جنگل های آمازون و در مرز پرو زندگی می کنند. افراد این قبیله در سال 2009 یک پسر جوان را کشتند و آن را خوردند! 

جنگ های قبیله ای در آمازون

یکی از دلایلی که مانع از افزایش جمعیت در قبایل مختلف جنگل های آمازون می شود، وجود جنگ های قبیله ای می باشد که به یکباره و ناگهانی رخ می دهد و در آن مردان قبیله با وسایلی ابتدایی و کشنده به کشتار هم می شتابند و در نهایت زنان را به بردگی می گیرند. از همین رو بسیاری از افراد قبایل چادرنشین هستند تا بتوانند به راحتی نقل مکان کنند.

سر سنگی باستانی کنده کاری شده . در بخشی از جنگل های آمازون و در میان درختان تنومند آن یک سر حکاکی شده وجود دارد که با دقتی شگرف اجزای آن حک شده و جالب است که رو به آسمان می باشد. این صورت کنده کاری شده، هیچ شباهتی به افرادی بومی و سیاه پوست ندارد و همین امر سبب تعجب چند برابر محققان شده است، با این حال ممکن از از این نمونه در دیگر قسمت های جنگل هم دیده شود.

برگزاری جشن در جنگل های آمازون

هر ساله در ماه های اوت و ژوئن ساکنان آمازون جشنی را در این منطقه برگزار می کنند که کوارپ نامیده می شود. در جشن کوارپ قبایل مختلف غذاها و رقص های متنوعی را به نمایش می گذارند که جذابیت زیادی به همراه دارد و گردشگران تور برزیل هم می توانند در صورت اجازه از رؤسای قبیله از این پایکوبی دیدن کنند.

معرفی برج دیدبانی در آمازون

در میانه های این جنگل دکل مرتفعی (به ارتفاع 325 متر) وجود دارد که جهت مطالعات تغییرات اقلیمی دنیا ساخته شده است.

لازم به ذکر است که بگوییم در سال های 2005 و 2010 میلادی خشکسالی شدیدی در این جنگل بکر رخ داد که سبب تخریب بخش هایی از آن شد. بر اساس بررسی های اخیر، در صورتی که میانگین دمای جهان 3 درجه سانتی گراد افزایش یابد، حدود 75% این جنگل های خوش منظر نابود می شوند.

گرد و غبارهای بزرگی که هرساله در صحرای آفریقا رخ می دهد، اقیانوس اطلس و جنگل های آمازون را تحت تاثیر قرار می دهد و به دلیل وجود فسفر در این خاک ها، سبب رشد بهتر گیاهان آن می شوند. 


آشنایی با فعال‌ترین آتشفشان های جهان

 بدون شک یکی از مهیب‌ترین و جذاب‌ترین جلوه‌های طبیعت، آتش‌فشان‌های فعال هستند. فعالیت آتشفشان بر اثر بیرون افتادن سنگ‌های مذاب درونشان اتفاق می‌افتد و به همین دلیل است که جلوه‌ای عجیب و حیرت‌انگیز را پدید می‌آورند. در این نوشته می‌خواهیم شما را با هشت آتشفشان فعال آشنا کنیم.

آتشفشان های فعال چگونه پدید می آیند؟

سنگهای آذرین در درون زمین با حرارت زیاد وجود دارند. اسم این سنگ ها ماگما تفتال است، ماگما وقتی به سطح زمین برسد به حالت جامد شده و سرد می شود اسم جدیدی به خود می گیرد که گُدازه نام دارد. به این صورت یک آتشفشان بوجود می آید.

آنچه که در زمان فوران مواد آتشفشانی انفجار را بوجود می آورد وجود حباب‌ های گاز در ماگما و گدازه های آتشفشان است.  آتشفشان ها تاثیر و نقش زیادی دارند که تغییرات آب وهوایی یکی از این تاثیرات است، بارش باران و رعد و برق از تاثیرات دیگر آتشفشان است که ممکن است در بوجود آمدن این پدیده ها نقش داشته باشد.

همچنین حرکت سریع گدازه‌های آتشفشانی ممکن است باعث مرگ انسان هایی شود که در اطراف کوه های آتشفشانی زندگی می کنند زیرا خاکستر ناشی از فعالیت آتشفشان تنفس کشیدن را با سختی مواجه می کند.

آتشفشان های فعال کدامند؟

۱- مونالوا بزرگترین آتشفشان فعال (Mauna Loa)

آن طور که محققان و زمین شناسان گفته اند مونالوا بزرگترین آتشفشان کره ما است، این آتشفشان در قسمتی از جزایر هاوایی است. اندازه ی قاعده مخروط مونالوا ۶۰۰ کیلومتر و ارتفاع قله اش نسبت به سطح اقیانوس آرام ۱۰ کیلومتر است. آتشفشان مونالوا و قسمت هایی از جزایر هاوایی حاصل موادی هستند که از طریق فوران‌های دراز مدت در طی یک میلیون سال پیش تا حال بوجود آمده اند. فوران آتشفشان مونالوا در سال ۱۹۵۰ همه ی روستاهای اطراف خود را به نابودی کشاند. در ادامه با آتشفشان های فعال بیشتری آشنا می شوید.

۲- پوپوکاتپتل یکی از فعال ترین ها (Popocatépetl)

پوپوکاتپتل یکی از فعال ترین آتشفشانی ها است که در بین یخچال های طبیعی قرار گرفته است. فاصله این آتشفشان فعال تا پایتخت مکزیک ۳۶ کیلومتر است! دوست داشتید در مکزیک همسایه ی پوپوکاتپتل بودید؟! کوه پوپوکاتپتل که زادگاه آتشفشان پوپوکاتپتل است از نظر زمین شناسان یکی از فعالان این پدیده است چون از سال ۱۵۱۹  تا حال بیشتر از ۲۰ بار این آتشفشان فوران کرده است. سال ۲۰۰۰ پوپوکاتپتل آخرین فوران خودش را به نمایش گذاشت که با تدبیر و دستور دولت برای پیشگیری از آسیب های جدی ناشی از فوران این آتشفشان پر کار، بومیان منطقه مجبور شدند خانه و کاشانه را رها کرده و آواره دشت و بیابان شوند و به شهرهای اطراف پناه ببرند. ۴۱ هزار تن مردم این نقطه مهاجرت اجباری را به ذوب شدن ترجیح دادند ولی هنوز بیش از نه میلیون تن در این منطقه در معرض خطر انفجار  پوپوکاتپتل بی قرار و فعال به زندگیشان ادامه می دهند. بلندترین قله کوه پوپوکاتپتل ۵۵۰۰ متر است با توجه به خارج شدن دود و گاز گوگرد از دهانه آتشفشان کوه پوپوکاتپتل به باور زمین شناسان این امکان هست که این آتشفشان که یکی از آتشفشان های فعال است دوباره فوران کند.

۳-  تال یکی از آتشفشان های فعال و پیچیده (Taal Volcano)

آتشفشان تال در جزیره لوزون فیلیپین به باور زمین شناسان یک آتشفشان پیچیده است. این کوه و حشت انگیز اما زیبا که دومین کوه فعال آتشفشانی فیلیپین محسوب می شود بیشتر مواقع دود غلیظی از دهانه اش بیرون می آید که زمین شناسان به گردشگران توصیه اکید دارند از این زیبای خفته فاصله بگیرند چون امکان فوران آن بسیار زیاد است. این زیبای بد کردار از سال ۱۵۷۲ میلادی تا حالا  ۳۳ بار فوران کرده که حاصل کارش نابودی سرتاسر منطقه برای چندین بار بوده است و بیشتر از شش هزار تن را به کام مرگ کشانده است.

۴-  مونته سرات کشف کریستف کلمب (Monte Serrat volcano)

این آتشفشان در دریای کاراییب است و کسی که این آتشفشان را کشف کرد کریستف کلمب کاشف معروف بود که نخستین کسی بود که در قرن ۱۵ این آتشفشان را شناخت و نام مونته سرات را به این آتشفشان داد. سال ۱۹۹۵ در این منطقه اوضاع وخیم شد و ساکنانش آن جا را ترک کردند. وقتی این ساکنان قصد بازگشت به خانه و کاشانه را کردند و به شهرشان پلیموث برگشتند به جای شهری زیبا با منطقه ای کاملا ویران و نابود شده مواجه شدند.

  ۵- آتشفشانی فعال در قله کامرون  (Cameroon volcano)

این کوه آتشفشانی در طی ۲۰۰ سال گذشته تا حال ۲۰ بار فوران کرده و یکی از آتشفشان های فعال جهان است.  کوه کامرون یک کوه آتشفشانی است که در خلیج گینه قرار دارد و نام قله آن فاکو است دریاچه ی نیوس در پای این کوه قرار دارد و گاز دی اکسید کربن از سطح آب آن متصاعد می شود که این مساله باعث مرگ ۱۷۴۶ تن شده است.

۶- آتشفشان گالراس (Galeras)

در جنوب کلمبیا و نزدیک مرز اکوادور یکی از آتشفشان های فعال جهان قرار دارد که گالراس نام دارد. محققان زمین شناس فعالیت این کوه را حداقل یک میلیون دانسته اند. گالراس چندین فوران داشته و اولین فورانش سال ۱۵۸۰ بوده است و مقام فعال ترین آتشفشان کلمبیا را به خود اختصاص داده است.

۷- آتشفشان ساکوراجیما (Sakurajima volcano)

شهر تاریخی کاگوشیما در جزیره کیوشو ژاپن سه آتشفشان فعال دارد که نام آن ها ساکوراجیما است. از بین این سه مینامی دیک فعال ترین است. زمین شناسان آتشفشان ساکوراجیما را به عنوان آتشفشان وزووی شرق می دانند.

۸-  ایافیاتلایوکوتل ایسلند (Eyjafjallajökull)

یکی دیگر از آتشفشان های فعال ایافیاتلایوکوتل در سرزمین یخی ایسلند است. این آتشفشان در دوره های گوناگون فوران‌های بزرگی داشته و آخرین آن سال ۲۰۱۰ بوده است که یکی از بزرگترین فوران های خود را به نمایش گذاشت. این آتشفشان یکی از آتشفشان های فعال جهان است. آتشفشان های فعال در جهان بیشتر از این تعداد است و ما در اینجا ۸ تا از آن ها را به شما معرفی کردیم.



 

آبشار شاهاندشت

 

یکی از بلندترین آبشارهای ایران و بلندترین آبشار استان مازندران، آبشار شاهاندشت نام دارد. این آبشار پرآب و عظیم، از کنار قلعه ملک بهمن می‌گذرد و از روی کوهی هرمی شکل که به روستای شاهاندشت مشرف است، به پایین می‌ریزد. در این پست می‌خواهیم به معرفی این آبشار می‌پردازیم.

معرفی آبشار شاهاندشت

در ارتفاعات مشرف ‌به روستای شاهاندشت، آبشار اصلی شاهاندشت با ارتفاع ۵۱ متر قرار دارد که از جذاب‌ترین جاهای دیدنی استان مازندران و بزرگ‌ترین آبشار این استان به شمار می‌رود.

آبشار شاهاندشت از هشت آبشار تشکیل‌ می‌شود. آبشار اول به طول تقریبی ۱۵ متر است. آبشار دوم به طول تقریبی ۳۰ متر، به مکانی زیبا ختم می‌شود که درب پشتی قلعه به وضوح از آن نقطه دیده می‌شود. آبشار سوم، چهارم و پنجم، از سه پله پی‌درپی تشکیل‌ می‌شوند که با یک طول کامل می‌توان آن را فرود رفت. پله‌ها به‌ترتیب ۱۰، ۱۸ و ۱۲ متر طول دارند و درمجموع طول آبشار‌های سوم و چهارم و پنجم حدود ۴۰ متر است.

آبشار ۲۵ متری ششم از زیباترین آبشارهای این مسیر محسوب می‌شود. بعد از عبور از این آبشار به آبشار هفتم که طولش حدود ۲۰ متر است، می‌رسیم. طول آبشار آخر (هشتم) ۳۵ متر است. درمجموع ۵۵ متر فرود از بالای آبشار هفتم صورت می‌گیرد. زیبایی مناظر اطراف بی‌نظیر است و دماوند باشکوه به‌وضوح دیده می‌شود.

آبشار شاهاندشت کجاست؟

آبشار شاهاندشت از جاهای دیدنی لاریجان به شمار می‌رود و در روستایی به همین نام و در کیلومتر ۹۶ جاده هراز قرار دارد. از سمت جاده منظره زیبای این آبشار دیده می‌شود.


دسترسی به آبشار شاهاندشت

برای رسیدن به آبشار شاهاندشت دو مسیر وجود دارد:

  • مسیر اول: جاده هزار، نرسیده به شنگلده، جاده روستای شاهاندشت. پارک ماشین در کنار رودخانه هراز صورت می‌گیرد و از آنجا تا مکان آبشار حدود ۴۵ دقیقه پیاده‌روی می‌طلبد.

  • مسیر دوم: جاده هزار، نرسیده به شنگلده، گذر از پل روستای وانا، جاده روستای شاهاندشت، پارکینگ شاهاندشت. از محل پارک تا آبشار حدود ۱۵ دقیقه پیاده‌ باید بروید که این مسیر مناسب‌تر و پرترددتر است.

جاذبه‌های اطراف آبشار شاهاندشت

در بالای آبشار شاهاندشت قلعه ملک بهمن که به قلعه ملکه قلاع یا ملک بهمن مشهور است، قرار دارد. این قلعه از عظیم‌ترین قلاع کوهستانی البرز ایران به شمار می‌آید که از سنگ و ساروج ساخته‌ شده است. بنای قلعه را روی صخره‌ای حدود ۲۲۰ متر بالاتر از سطح اراضی شاهاندشت، از لاشه سنگ‌های بزرگ و کوچک و ملات گچ و ساروج ساخته‌اند که به‌صورت طبقه طبقه و شامل اتاق‌ها و قسمت‌های مختلف ساختمانی است.


قلعه ملک بهمن به دستور شاه عباس صفوی و در سال ۱۰۰۵ فتح شد. این قلعه متعلق به حکام پادوسبانیان بوده است که بر رویان، نور، کجور و رستمدار حکومت داشته‌اند. این اثر در تاریخ ۱۹ مرداد ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۲۷۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید.

غار الیاس تنگه و غار کبوتر کلی و دشت شونا و تخته سنگی و خانه‌های تاریخی و گلی و همچنین امامزاده الیاس و چشمه خوزک و تکیه شاهاندشت از مهم‌ترین جاذبه‌های دیدنی و گردشگری این روستا است. در طی سال‌های قبل نیز کتیبه‌های سنگی بسیاری با خط کوفی در روستای شاهاندشت کشف شد. در فاصله تقریبا دو کیلومتری از قلعه، در دره بالای قلعه، با دو ساعت پیاده‌روی و کوه‌پیمایی به امامزاده الیاس می‌رسید که در دشتی کنار رودخانه آرمیده است؛ امامزاده‌ای که همچون بسیاری از امامزاده‌های این منطقه، به مدد اهالی میهمان‌نواز محل، همه امکانات لازم برای پذیرایی شامل پتو و ظرف و نفت و هیزم و… در آن مهیا است.

مکان تاریخی دیگر سه طاق است. این سه طاقچه در دیواره خاکی سنگی و در ارتفاعی بسیار بالاتر نسبت به قلعه و آتشگاه بیرون آن دیده می‌شود. برای رفتن به سه طاق ابتدا باید به ده وانا و سپس به آخا بروید و از آنجا با راهنمایی مردم محلی به‌سمت مقصد حرکت کنید. هرکدام از این طاقچه‌ها هفت متر ارتفاع و پنج متر عرض و یک تا دو متر عمق دارند. وقتی در این ارتفاع و در داخل این طاق‌ها می‌ایستیم، قلعه و آتشگاه آن در کف دستمان قرار دارد. این سه طاق به‌دست انسان ساخته‌ شده است.

از دیگر جاذبه‌های این منطقه مرتعی زیباست به نام فلالس (پلالس) است، مرتعی زیبا در ارتفاع ۲۷۰۰ تا ۲۹۰۰ متری محصور در میان رشته کوه‌های البرز، در ضلع شمال شرق منطقه امیری لاریجان. فلالس از شمال آرمیده در سایه دیواره عظیم برز و از غرب زیر نگاه تماشایی دماوند است. دو دیواره ۸۵ و ۱۰۰ متری، آبشار ۵۰ متری برز را چون نگینی در بر گرفته‌اند که با وجود کم آبی این روزها، همچنان چشم‌نواز و روح‌افزا است. ارتفاع رشته کوه صخره‌ای برز از ۳۰۰۰ متر در کنار آبشار تا ۳۷۷۰ متر در غرب می‌رسد. به یمن وجود چشمه‌های فراوان، همچون چشمه سفید (اسپه چشمه)، فلالس (پلالس) پوشیده از انواع گیاهان دارویی و گل‌های معطر است و زیستگاه حفاظت‌شده حیواناتی چون بز کوهی و قوچ و خرس محسوب می‌شود.

امکانات آبشار شاهاندشت

در محدوده آبشار شاهاندشت امکانات خاصی وجود ندارد و تنها یک سفره‌خانه در نزدیکی آن واقع شده است. برای خرید می‌توانید از مغازه‌های روستا استفاده کنید. 

بهترین زمان بازدید از آبشار شاهاندشت

بهترین زمان بازدید از آبشار شاهاندشت از اردیبهشت ماه تا مهر ماه است. فصول تابستان و بهار به‌دلیل هوای مطبوع، زمان مناسب‌تری برای سفر به این منطقه است. در فصول سرد به‌خاطر سردی هوا، سفر به آبشار شاهاندشت توصیه نمی‌شود.


نکات بازدید از آبشار شاهاندشت

  • مسیر آبشار شاهاندشت می‌تواند برای افراد سالمند و افرادی با مشکلات زانو مناسب نباشد. 

  • حتما مایحتاج لازم و لباس اضافی با خود همراه ببرید و کفش‌های مناسب طبیعت‌گردی به پا داشته باشید.

  • مکان‌های کمی برای نشستن در نزدیکی آبشار وجود دارد. بنابراین اگر قصد پیک‌نیک دارید، حتما صبح زود در محل آبشار حاضر باشید.

  • از ایستادن زیر آبشار خودداری کنید؛ زیرا احتمال سقوط سنگ‌های غلتان وجود دارد.

  • طبیعت نعمتی است که کم قدر آن را می‌دانیم. در بازدید از آبشار شاهاندشت، سپاسگزار طبیعت باشیم و از شکستن شاخه‌ها، ریختن زباله (حتی موارد تجزیه‌پذیر) و دیگر صدمات به پیکر آن خودداری کنیم.

پرسش‌های متداول

آبشار شاهاندشت کجاست؟

آبشار شاهاندشت از جاهای دیدنی لاریجان به شمار می‌رود و در روستایی به همین نام و در کیلومتر ۹۶ جاده هراز قرار دارد.

چطور می‌توانیم به به آبشار شاهاندشت برویم؟

برای رسیدن به آبشار دو مسیر وجود دارد. از سمت تهران، وارد جاده هراز شوید. نرسیده به شنگلده، می‌توانید جاده روستای شاهاندشت را پیش بگیرید. همچنین می‌توانید با گذر از پل روستای وانا به آبشار شاهاندشت برسید.

چه امکاناتی در آبشار شاهاندشت وجود دارد؟

در محدوده آبشار شاهاندشت امکانات خاصی وجود ندارد و تنها یک سفره‌خانه در نزدیکی آن واقع شده است. برای خرید می‌توانید از مغازه‌های روستا استفاده کنید.

بهترین زمان بازدید از آبشار شاهاندشت چه وقتی است؟

بهترین زمان بازدید از آبشار شاهاندشت از اردیبهشت ماه تا مهر ماه است. فصول تابستان و بهار به‌دلیل هوای مطبوع، زمان مناسب‌تری برای سفر به این منطقه است. در فصول سرد به‌خاطر سردی هوا، سفر به آبشار شاهاندشت توصیه نمی‌شود.


همه چیز درباره قله اورست

چه اهل جهانگردی و طبیعت باشید چه نه، بدون شک اسم قله اورست را شنیده اید. بلندترین قله جهان به قدری شگفت انگیز است که غیرممکن است کسی اسم آن را نشنیده باشد. اما چقدر این قله را میشناسید؟ ما در این پست هرچیزی که لازم است در مورد اورست بدانید را به شما توضیح داده ایم.

قله اورست کجاست؟

قله اورست که در زبان نپالی ساگارماتا و در تبتی چومولونگما خوانده میشود در بین مرز تبت و نپال و در تاج هیمالیا قرار گرفته است. همانطور که گفتیم این کوه در شرق کشور نپال و ۱۶۰ کیلومتری پایتخت این کشور واقع شده است. از قلل نزدیک به این کوه می توان به لوتسه چهارمین کوه بلند جهان اشاره کرد. 

اگرچه رسیدن به بام جهان یک فعالیت سخت و خطرناک به دلیل ارتفاع بسیار بالای آن، ریزش یخ، بهمن و طوفان میباشد، اما این قله در عرض ۲۸ درجه و نزدیک به ناحیه استوایی قرار دارد. 

کوه اورست در کدام کشور است؟ 

قله اورست در واقع مرز طبیعی بین نپال و منطقه خودمختار تبت (کشور چین) می باشد. 


ارتفاع قله اورست

بر اساس آخرین اندازه گیری ها و توافقات ارتفاع قله اورست ۸۸۴۸/۸۶ متر، عنوان شده است. 

زمین شناسان تخمین زده اند که قله اورست بین ۵۰ تا ۶۰ میلیون سال عمر دارد که در استانداردهای آنان این به معنای جوانی بسیار زیاد آن میباشد. این کوه به وسیله فشار بین صفحات اوراسیا و هند شکل گرفته و هر چهار سال یک اینچ رشد می کند. 

قله‌های اورست یک محیط خصمانه 

در ارتفاع قله اورست تنها یک سوم فشار هوا در مقایسه با سطح دریا وجود دارد. این کمبود فشار هوا تاثیر جدی روی عملکرد صعودکننده می گذارد. به همین دلیل دانشمندان تعیین کرده اند که بدن انسان توانایی ماندن به طور نامحدود بالای پنج هزار متر را ندارد. با بالا رفتن هر چه بیشتر اکسیژن دریافتی آنها کاهش یافته و بدن آنها در معرض مخاطراتی از جمله بیماری ارتفاع قرار میگیرد. شانس سرمازدگی همچنین در چنین ارتفاعی به شدت افزایش می یابد، چرا که قلب در این شرایط سخت تر کار کرده و خونرسانی به بدن به دشواری انجام میشود. اندامهای حیاتی در اولویت قرار گرفته و انگشتان در اهمیتهای بعدی قرار میگیرند. 

اکثریت کوهنوردان برای صعود به قله اورست از اکسیژن کمکی استفاده میکنند تا آثار ارتفاع را کاهش دهند. اگرچه این سیستم هم معایب و خطرات خاص خود را دارد. برای تازه کارها، گران، سنگین هستند. به علاوه ، گاز تنفسی اکسیژن نسبی را نهایتا در سطح بیس کمپ بالا می برد و در صورت پایان یافتن ناگهانی اکسیژن در روز قله، بدن فرد نمیتواند با این کمبود اکسیژن ناگهانی منطبق شود. به طور کلی این سیستم ها دارای خطای بالایی هستند. 

هوای قله اورست

دما هوای قله اورست در ماه ژانویه به طور متوسط ۳۶ درجه زیر صفر است و حتی می تواند تا ۶۰- درجه سانتیگراد کاهش یابد. میانگین دمای قله در جولای ۱۹- درجه سانتیگراد می باشد. به طور کلی شبها خنکتر و روزها گرم تر است. 

در تابستان (فصل بارشهای موسمی)، بارش برف و باران تقریبا هر روز در این منطقه روی می دهد. اما در قله اورست، به جز این فصل احتمال بارش کمتر است. 

یکی از مهمترین نگرانی های کوهنوردان در اینجا، وزش باد است. در فصل زمستان سرعت باد حتی به ۲۸۵ کیلومتر در ساعت نیز میرسد. در حالت عادی هم تغییرات سریع می تواند به بادهایی با سرعت صد کیلومتر در ساعت منجر شود.

چند مسیر در کوه اورست وجود دارد؟

اگرچه ۱۷ مسیر به سوی قله اورست گشایش شده است، اما تقریبا همه کوهنوردان از دو مسیر جنوب شرقی از نپال و مسیر شمالی از تبت اقدام به صعود میکنند. از سمت نپال مسیر جنوب شرقی که توسط تنزینگ نورگی و ادموند هیلاری در سال ۱۹۵۳ صعود شد. از سمت تبت، مسیر شمالی قرار دارد که مالوری در سال ۱۹۲۴ در آن مفقود گردید و در سال ۱۹۶۰ چینی ها برای اولین بار صعود این مسیر را به پایان رساندند. 

اگرچه اکثر کوهنوردان با تجربه اعتقاد دارند که سختی کلی هر دو مسیر تقریبا یکسان است. اما چالشها متفاوت هستند. در مسیر جنوب شرقی، کوهنوردان باید از یخشار خطرناک خمبو گذر کنند، اما یک روز قله به نسبه کوتاهتر دارند. در سمت شمال، این امکان هست که با جیپ کل مسیر را تا بیس کمپ طی کرد، اما کوهنوردان مجبورند چند کیلومتر در ارتفاع بالای ۸۰۰۰ متری به سمت قله تراورس نمایند. 

مسیرهای کوه اورست

مسیر جنوب شرقی کوه اورست

  • این مسیر با یک پیاده وری به سوی بیس کمپ در ارتفاع ۵۳۸۰ متری آغاز می شود.

  • هیات های اعزامی اغلب به سمت لوکلا پرواز کرده. مسیر پیاده وری را آغاز می نمایند.

  • به طور معمول کوهنوردان ۲ هفته را در بیس کمپ می گذارنند تا هم هوا شوند.

 
  • در این مدت شرپاها و بعضی از کوهنوردان مسیر یخشار خومبو را باز می کنند.

  • خمبو یکی از خطرناک ترین قسمت های این مسیر می باشد. برجهای یخی، شکافها از خطرات این قسمت هستند.

  • بالاتر از خمبو کمپ یک در ارتفاع ۶۰۶۵ متری قرار دارد.

  • از کمپ یک کوهنوردان به سمت کم غربی در پای لوتسه فیس حرکت می کنند. جایی که کمپ دو یا بیس کمپ پیشرفته در آن برقرار می شود. ارتفاع ۶۵۰۰ متر. شرایط مسیر کم غربی به گونه ای است که در معرض باد نیست. در یک روز صاف و بدون باد این قسمت می تواند بی نهایت گرم باشد!

  • از کمپ ۲ کوهنوردان در طناب ثابت به سمت کمپ سه در ارتفاع ۷۴۷۰ متری می روند.

  • از اینجا ۵۰۰ متر دیگر تا کمپ چهار در گردنه جنوبی به ارتفاع ۷۹۲۰ متری باقیست.

نوار زرد

  • از کمپ سه به چهار کوهنوردان با دو چالش جدید روبرو می شوند: تیغه ژنو و نوار زرد. تیغه ژنو در سال ۱۹۵۲ توسط سوییسی ها نام گذاری شد.

  • در گردنه جنوبی کوهنوردان وارد منطقه مرگ می شوند. معمولا انسانها بیش از دو تا سه روز نمی توانند این ارتفاع را تحمل کنند.

  • از کمپ ۴، کوهنوردان تلاش خود را در نیمه شب آغاز می کنند. آنها امید دارند که در ۱۰ تا ۱۲ ساعت به قله برسند. آنها در ۸۴۰۰ به بالکونی می رسند که معمولا جایی برای استراحت در مسیر است.

  • در ادامه مسیر قله جنوبی در ارتفاع ۸۷۵۰ متری قرار دارد.

  • بعد از قله جنوبی، کوهنوردان یک لبه چاقویی را دنبال می کنند که به نام تراورس کورنس معروف است.

  • این قسمت عریان ترین بخش مسیر می باشد. اشتباه به چپ کوهنورد را درون رخ ۲۴۰۰ متری جنوب غربی می اندازد. اشتباه به راست به رخ سه هزار متری کانگ شونگ ختم خواهد شد.

  • در انتهای این گذرگاه، پلکان یا قدم گاه هیلاری به ارتفاع ۱۲ متری قرار دارد.

  • بعد از این قسمت مسیر به طور نسبی آسان می شود. هرچند که فشار ارتفاع در دشوار ترین شرایط قرار دارد.

مسیر شمالی کوه اورست

مسیر شمالی در سمت شمال کوه در تبت آغاز می شود.هیات ها به سمت رودخانه رانگبوک می روند و بیس کمپ را در آنجا برقرار می کنند. سپس با عبور از مورن های یخچالی به ارتفاع ۶۱۰۰ متری می رسند. این محل کمپ پیشرفته می باشد. کمپ سه در ارتفاع ۶۵۰۰ متری در زیر گردنه شمالی قرار گرفته است. کمپ بعدی در ارتفاع هفت هزار متری در محل گردنه قرار دارد. بعد از آن کوهنوردان به سراغ کمپ بعدی کوه در ارتفاع ۷۷۵۰ متری می روند. کمپ ۵ یا با حساب بیس کمپ ۶ در ارتفاع ۸۲۳۰ متری قرار دارد. از این نقطه عازم صعود اورست خواهید شد.

  • در مسیر کمپ آخر تا قله چند کراکس وجود دارد. پله اول در ارتفاع ۸۵۰۰ متری و پله دوم در ارتفاع ۸۶۷۷ متری.

  • در پله دوم نردبان چینی ها برای صعود قرار گرفته است.

  • بعد از صعود از این قسمت ها یک شیب ۵۰ درجه به قله کوه ختم می شود.


کفش سبزه

این نام به یک جسد ناشناخته تعلق گرفته است. که علامت مسیر شمالی کوه اورست می باشد. حدس زده می شود که این جنس مربوط به تسوانگ پالجور باشد. وی یک کوهنورد هندی بود که در سال ۱۹۹۶ در اورست درگذشت. لغت پوتین سبزه به خاطر کفشهای کوفلاخ سبز رنگ که او به پادارد می باشد.

 

میزان شلوغی کوه اورست

جذابیت و عمومیت قله اورست از سالهای ۱۹۹۰ که گایدهای بین المللی شروع به صعودهای تجاری به این کوه نمودند، افزایش زیادی یافته است. با وجود ریسکها، اورست هر ساله صدها نفر از کوهنوردان از جای جای جهان را به سمت شیبهای خود میکشد. در سال ۲۰۱۸، وزارت گردشگری نپال اعلام کرد که ۳۴۷ مجوز صعود انفرادی برای کوهنوردان خارجی صادر شده است و از این میان ۲۶۱ نفر به همراه ۳۰۲ شرپا به قله صعود کرده اند. در سمت شمالی کوه هم در همین سال آلن آرنت حدود ۲۳۹ نفر را تخمین زده است. 

یک کسب و کار بزرگ حول یک شغل سخت

برای شرکتهای تدارکی محلی و دولت نپال، اورست یک کسب و کار بزرگ است. هزینه صعود به اورست بین ۴۰۰۰۰ تا یکصد هزار دلار بسته به کیفیت خدمات میباشد. در سال ۲۰۱۸ دولت نپال حدود ۵ میلیون دلار از فروش مجوز صعود درآمد داشته است. 

این کسب و کار روی شانه راهنماهای نپالی ساخته شده است که هر سال طناب ثابتهای مسیر، نردبان ها و تجهیزات مورد نیاز در هر کمپ را حمل میکنند و مشتریان را به سمت قله اورست راهنمایی می نمایند. با اینکه این افراد عموما شرپا خوانده میشوند، اما امروز سایر اقوام هم در نپال در حال فعالیت در این زمینه هستند. نیرمال پورجا یکی از کوهنوردان غیرشرپا برای نمونه می باشد. برای یک فعالیت سه ماهه، درآمد این راهنماها نیز بین ۲۵۰۰ تا ۵۰۰۰ دلار می باشد. در سالهای اخیر به لطف فرصتهای آموزشی مانند مرکز کوهنوردی خمبو، گایدهای نپالی شروع به دریافت تمرین و مدارک در سطح استانداردهای بین المللی کرده اند. 

صعود به اورست چقدر طول می کشد؟

بهترین هوا برای صعود به اورست معمولا در نیمه دوم ماه می وجود دارد. اما آماده شدن برای یک صعود موفق ماهها قبل آغاز میشود. بیشتر تیم ها در اواخر مارس، خودشان را به کاتماندو رسانده تا هم هوایی را آغاز کنند. با شروع پیاده روی به سمت بیس کمپ، کارکنان بیس کمپ و ارتفاع در کوه مستقر میشوند و با حمل بارها و آماده سازی مسیر کار را آغاز میکنند. در آوریل ، کوهنوردان در حال هم هوایی بین کمپها هستند که اولین گروه راهنماهای نپالی به قله میرسند. در نیمه دوم ماه می، تیمها با امید به داشتن کیلومترها طناب ثابت تا قله اقدام به بالا رفتن برای آزمودن شانسشان برای صعود میکنند. بعضی از تیمها قبل از تلاش نهایی تا آخرین روستاها برای ریکاوری بیشتر پایین می آیند. 

صعود به اورست چند روز طول می کشد؟

با توجه به آنچه در بالا ذکر کردیم، صعود به اورست تقریبا ۵۰ روز به طول می انجامد. 

میزان خطر قله اورست ؟

در پایان فصل صعود ۲۰۱۸، منابع اطلاعاتی هیمالیا اعلام کردن که ۲۹۵ نفر شناخته شده اند که جان خود را در اورست از دست داده اند. در حالیکه ۹۱۵۹ صعود موفق توسط ۵۲۹۴ نفر به کوه انجام شده است. نرخ مرک کلی- تقسیم تعداد کشته شده ها به کل تعداد نفرات در کوه، نه تنها آنان که قله را صعود کرده اند، ما را به عدد ۱.۲ درصد میرساند. یعنی کسی که در حال تلاش برای صعود اورست است، ۱.۲ درصد امکان مرگ دارد. 

از نظر آماری میزان امنیت صعود به قله اورست به دلیل تجهیزات بهتر، پیش بینی وضعیت هوا و افراد بیشتر در حال افزاش است. از سال ۱۹۲۳ تا ۱۹۹۹ کلا ۱۱۶۹ نفر به قله صعود کرده و ۱۷۰ نفر جان خود را در کوه از دست داده بودند که به معنای نرخ مرگ ۱۴.۵ درصدی می باشد. اما میزان مرگها در بین سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۸ با اعداد ۷۹۹۰ صعود به ازای ۱۲۳ فوت به میزان ۱.۵ درصد می باشد. 

شکل قله اورست 


قله حقیقی کوه به شکل یک گنبد کوچک برفی به اندازه یک میز ناهارخوری می باشد. در اینجا فضا برای عکس گرفتن و دیدن مناظر اطراف توسط چند کوهنورد وجود دارد، اگرچه در روزهای شلوغ کوهنوردان باید به سرعت قله را تخلیه کنند. 

آیا چیزی برای اکتشاف در قله اورست باقی مانده است؟ 

آخرین مسیر گشوده شده در کوه به عبارتی مربوط به کوهنوردان روسی در سال ۲۰۰۴ و به عبارت دیگر مربوط به کوهنوردان کره ای در سال ۲۰۰۹ میباشد. با اینکه هر سه رخ اصللی کوه دارای مسیرهای صعود شده هستند، همچنان چندین چالش برای کوهنودان آینده باقی مانده است. از جمله بزرگترین این چالشها می توان به تراورس Horseshoe  به معنای نعل اسب اشاره کرد که شامل صعود به اورست و لوتسه و نوپتسه می باشد. 

کوری ریچاردز، آلپینیست و عکاس نشنال جئوگرافی اعتقاد دارد که اورست همچنان یک بوم خالی نقاشی است. این کوه هنوز سرد، مرتفع و ممنوعه میباشد. همیشه یک راه جدید و دیدگاهی جدید وجود خواهد داشت. 

اولین صعود موفق به کوه اورست توسط تنزینگ و هیلاری

در سال ۱۹۵۳، نهمین هیات اعزامی انگلیسی به سرپرستی جان هانت به نپال بازگشت. در نهایت تنزینگ نورگی نپالی و ادموند هیلاری نیوزلندی توانستند از مسیر گردنه جنوبی به قله دست یابند. این صعود در ساعت ۱۱:۳۰ دقیقه وقت محلی ۲۹ می ۱۹۵۳ انجام گردید. در آن روزها آنها اعلام کردند که این موفقیت به کل تیم تعلق دارد. اما سالها بعد نورگی، هیلاری را به عنوان نفر اول روی قله معرفی کرد.

ادموند هیلاری و تنزینگ نورگی اولین صعود کنندگان اورست




همه‌چیز درباره غار علیصدر

یکی از شگفت انگیزترین جاذبه های طبیعی جهان، غار علیصدر همدان است. در این نوشته با ما همراه باشید تا با هم سفری به این غار اعجاب انگیز داشته باشیم و با هم مرور کنیم که چرا این غار در سرتاسر جهان معروف و محبوب است.

معرفی غار علیصدر همدان

غار علیصدر یکی از شگفتی‌ها و زیبایی‌های آفرینش است و از جاهای دیدنی همدان محسوب می‌شود. این غار تنها غار تالابی ایران و از معدود غارهای آبی قابل قایقرانی جهان است که طولانی‌ترین مسیر قایقرانی را دارد. علیصدر همچنین یکی از بزر‌گ‌ترین غارهای آبی جهان نیز به شمار می‌رود و قدمت آن به دوران دوم زمین‌شناسی یا ژوارسیک (۱۹۰-۱۳۶ میلیون سال قبل) بر‌می‌گردد.

وقتی به دیدن غار چندین میلیون ساله علیصدر می‌روید، در واقع سفری هیجان‌انگیز را به اعماق دنیایی ناشناخته و اسرار آمیز شروع کرده‌اید. دنیایی که هرچه در آن پیش می‌روید، بیشتر متعجب و حیرت‌زده خواهید شد. در این سفر ابتدا از دالان‌های پرپیچ‌و‌خمی عبور می‌کنید و سپس ادامه مسیر را با قایق‌های پدالی در دالان‌های زیبا و دهلیزهای متعدد و چشم‌نواز ادامه می‌دهید. از مجموعه رشته آب‌ها در درون غار علیصدر، دریاچه‌هایی به وجود آمده‌اند که طی کردن آن‌ها تنها با قایق میسر است. بازدید شما به دو صورت نیمه مسیر و تمام مسیر به مسافت‌های ۱۲۵۰ و ۴,۰۰۰ متر است.

در تمام مسیر، قندیل‌ها (استالاکتیت‌ها و استالاگمیت‌ها)، سنگ‌ها و مجسمه‌هایی به‌شکل‌های عجیب و غریب یا شبیه حیوانات می‌بینید. پنجه عقاب، مجسمه آزادی، شیر دو سر، کبوتر، قایق وارونه، خوشه انگور، گل‌کلم و سنگی شبیه اسم مبارک الله از جمله این اشکال هستند. این مجسمه‌های سنگی و طبیعی به‌دلیل فرسایش سنگ‌های آهکی در طول میلیون‌ها سال به وجود آمده‌اند و همچون اثری هنری جلوه‌گری می‌کنند. همچنین غار علیصدر، تالارهای متعددی دارد که از ویژگی‌های آن نیز محسوب می‌شود. تالار آزادی با طول ۱۰۰ متر، عرض ۶۰ متر و ارتفاع ۴۰ متر، مشهور‌ترین این تالارها است.

چرا نام این غار علیصدر است

غار علیصدر در گذشته «علی سرد» و «علی سد» نامیده میشد. چون اهالی روستای علیصدر از این غار به‌عنوان مخزن و سد استفاده می‌کرده‌اند. حتی در بنچاق‌ها و اسناد روستا نیز نام ده «علی سد» و در شناسنامه‌های اهالی «علی سرد» نوشته شده است. تا اینکه در سال ۱۳۵۰ جاده‌ای برای روستا احداث شد و پیمانکار مجری در تابلوی راهنمای پروژه نام جاده را «علی صدر» نوشت و از آن زمان به بعد، این نام برای این روستا و غار رایج شد.

تاریخچه غار علیصدر


پیش از آن که غار علیصدر برای همه شناخته شود و پای غارنوردان و گردشگران به این زیبای خفته باز شود، مردمان محلی این غار را می‌شناختند. اهالی روستای علیصدر و روستاهای اطراف، هنگام هجوم اشرار و قوای دشمن در جنگ‌های داخلی و خارجی به آن پناه‌ می‌بردند. آن‌ها همچنین با هدایت مازاد آب نهر سراب به غار علیصدر، از آن به‌عنوان مخزن و سدی برای ذخیره آب در فصل گرما استفاده می‌کردند. همین باعث شده بود تا سطح آب در قسمت شرقی غار تا ارتفاع ۲٫۲۰ متر و تا نزدیکی دهانه ورودی غار بالا بیاید و امکان دسترسی به غار را تا سال‌ها غیرممکن کند؛ تا اینکه با وقوع زلزله فارسینج در آذرماه ۱۳۳۶ و ایجاد شکاف در کف غار سراب، آب نهر سراب به‌یک‌باره قطع شد و طی ۶ سال، یعنی حدود سال ۱۳۴۲ سطح آب غار به ارتفاع طبیعی خود رسید.

در این سال یک گروه ۱۴ نفره از غارنوردان این غار را بررسی و کنکاش کردند و با وسایل ابتدایی مثل فانوس و تیوپ لاستیکی مسافتی از غار را طی کردند. در سال ۱۳۴۶ با پخش خبر کشف غار علیصدر توسط تعدادی از کوهنوردان کلوپ سینای همدان در روزنامه اطلاعات و در سطح رسانه‌های ملی، سیل محققان، کوهنوردان و علاقه‌مندان به آثار طبیعی به سوی آن سرازیر شد. در سال ۱۳۵۳ فردی به نام عبدالله حاجیلو، ریاست هیئت کوهنوردی همدان، به صورت شخصی و با کمک مردم محلی و هیئت کوهنوردی، دهانه غار را به عرض پنج متر و ارتفاع سه متر باز کرد.

طول غار علیصدر

از آن زمان تاکنون برای تسهیل ورود بازدیدکنندگان، اقدامات زیادی در اطراف و بیرون غار صورت گرفته و علاوه بر افزایش مسیر آبی، گردشگران از مسیر‌های خشکی نیز عبور می‌کنند. تاکنون نزدیک به ۱۲ کیلومتر از دهلیزها و مسیرهای غار شناسایی شده و تنها ۲٫۲ کیلومتر از آن مورد بازدید علاقه‌مندان قرار می‌گیرد.

شگفتی‌های غار علیصدر


  • غار علیصدر غاری زنده و تحکیم یافته است و در طی چند میلیون سال هیچ نوع ریزشی را تجربه نکرده است.

  • یکی از ویژگی‌های غار علیصدر که باعث تفاوت آن از سایر غارهای آبی جهان می‌شود، سهولت استفاده از کانال‌های آبی درون آن است که به سبب وسعت غار به ‌راحتی می‌توان با قایق‌های معمولی از درون آن‌ها عبور کرد.

  • این غار شگفت‌انگیز به‌دلیل نداشتن نور طبیعی، فاقد حیات جانوری بوده و عمق آن در مناطق مختلف از نیم‌متر تا ۱۴ متر متغیر است و همچنین، ارتفاع غار در برخی از تالارها به بیش از ۱۶ متر نیز می‌رسد. بیشترین ارتفاع از عمق آب تا سقف ۵۴ متر است و تنگی نفس در آن احساس نمی‌شود.

  • غار علی صدر به‌دلیل برخورداری از دریچه‌های متعدد سلولی، نفس می‌کشد و نه‌تنها با وجود هزاران بازدیدکننده در طول روز از هوایی مطبوع برخوردار است، بلکه هیچ گاز سمی نیز در این غار وجود ندارد.

هوای داخل غار سبک بوده و حالت سکون مطلق دارد. به‌طوری که چنانچه شمعی در آن جا روشن کنند، هیچ‌گونه حرکتی در شعله شمع دیده نمی‌شود

  • از دیگر شگفتی‌های غار علیصدر، دمای داخل غار است که بین ۱۲ تا ۱۴ درجه سانتی‌گراد و در طول سال ثابت است؛ بنابراین در تمام فصول سال برای گردشگران مناسب است. در تابستان با ورود به درون غار آرامش مطبوعی را احساس می‌کنید و در فصل زمستان با وجود سردی هوای منطقه، احساس سرما نخواهید کرد.

  • آب دریاچه‌های غار علی صدر به‌قدری زلال است که تا عمق ۱۰ متری با نور معمولی و چشم غیرمسلح به‌خوبی قابل دیدن است.

  • دریاچه زیرزمینی غار علیصدر دارای آبی زلال، بی‌رنگ و بی‌بو است؛ به‌گونه‌ای که در نور کم یک چراغ قوه دستی می‌توان عمق چند متری آب و کف غار را که پر از سنگ‌های زیبا و مرمرین است تماشا کرد و همچنین سقف، دیوارها و کف دریاچه نیز پوشیده از سنگ‌های بسیار زیبای بلورین است.

  • هوای غار علیصدر بسیار پاک و عاری از هرگونه گرد و غبار و آلودگی میکروبی است. همچنین هوای داخل غار سبک است و حالت سکون مطلق دارد؛ به‌طوری که چنانچه شمعی در آن جا روشن شود، هیچ‌گونه حرکتی در شعله شمع دیده نمی‌شود.

غار علیصدر کجاست؟

غار علیصدر در دل کوه‌های زاگرس و در ارتفاعات «ساری‌قیه» جای گرفته است. این غار در ۷۵ کیلومتری شمال غربی شهر همدان در بخش گل‌تپه و در روستای علیصدر قرار دارد.


مسیر غار علیصدر

برای دیدن غار علیصدر باید راهی استان خوش آب‌وهوای همدان و شهر کبودرآهنگ شوید. دسترسی به این غار از سه مسیر امکان‌پذیر است:

  • مسیر اول: شهر همدان، جاده همدان به بیجار، سه راهی نوژه به طرف غار علیصدر

  • مسیر دوم: شهر کبودرآهنگ، جاده علیصدر

  • مسیر سوم: شهر شیرین‌سو، جاده علیصدر

آدرس غار علیصدر: ۷۵ کیلومتری شمال غربی شهر همدان، شهرستان کبودرآهنگ، روستای علیصدر (مشاهده روی نقشه)

بهترین فصل برای سفر به غار علیصدر

طبیعتا فصل‌های بهار و تابستان، هنگامه سفر رفتن و لذت بردن از زیبایی‌های طبیعت است. استان همدان در این فصل‌ها آب‌وهوای خنک و مطبوعی دارد و غار علیصدر می‌تواند مقصدی مناسب برای تعطیلات نوروز و تابستان باشد. البته غار علیصدر در زمستان نیز خالی از لطف نیست؛ چراکه دمای غار در فصل‌های مختلف سال تقریبا یکسان است؛ بنابراین در هنگام سردی هوای این منطقه، درون غار متوجه سرما نخواهید شد.

نکاتی که در بازدید از غار علیصدر لازم است بدانید

در غار علیصدر آنتن دهی تلفن همراه وجود ندارد.

  • سیگار کشیدن در این غار ممنوع است.

  • عکاسی بدون استفاده از فلش مجاز است.

امکانات غار علیصدر

در بیرون از غار علیصدر امکانات رفاهی و تفریحی از جمله شهربازی، مرکز خرید صنایع‌دستی استان همدان، رستوران، کافی‌شاپ، پارکینگ و نمازخانه وجود دارد.

در سفر به غار علیصدر کجا اقامت کنیم؟

بعد از سیر و گردش در داخل غار علیصدر می‌توانید شب را در هتل‌ها و ویلاهای اقامتی متعددی بمانید که در این منطقه وجود دارند. هتل جهانگردی علیصدر و مهمان‌سرای جهانگردی غار علیصدر از جمله آن‌ها است که هر دو در روستای علیصدر و در نزدیکی غار واقع شده‌اند.

اگر هم اهل چادر زدن هستید، می‌توانید چادرتان را در فضای سبز اطراف ورودی غار برپا کنید و از شب مانی در جوار این غار تماشایی لذت ببرید.

ساعت بازدید و قیمت بلیط غار علیصدر

  • ساعات بازدید غار علیصدر: نیمه اول سال از ساعت ۸ صبح تا ۱۷؛ نیمه دوم سال از ساعت ۸ صبح تا ۱۵

  • قمیت بلیط غار علیصدر: بازدیدکنندگان داخلی: ۵۰ هزارتومان؛ بازدیدکنندگان خارجی: ۱۵۰ هزارتومان

  • شماره تماس غار علیصدر: ۳۵۴۴۴۴۴۴-۰۸۱

در دوران کرونا، پیش از رفتن به این مجموعه برای بازدید، از باز بودن آن اطمینان حاصل کنید.

پرسش‌های متداول

غار علیصدر کجاست؟

غار علیصدر در ۷۵ کیلومتر شمال غربی همدان، شهرستان کبودرآهنگ و در روستای علیصدر قرار دارد.

ساعت بازید غار علیصدر چگونه است؟

غار علیصدر در نیمه اول سال از ساعت ۸ صبح تا ۱۷ و در نیمه دوم سال از ساعت ۸ صبح تا ۱۵ باز است.

قیمت بلیط غار علیصدر چند است؟

بهای بلیط غار علیصدر برای بازدیدکنندگان داخلی ۵۰ هزارتومان و برای بازدیدکنندگان خارجی ۱۵۰ هزار تومان است.

غار علیصدر چند کیلومتر طول دارد؟

تاکنون نزدیک به ۱۲ کیلومتر از دهلیزها و مسیرهای غار شناسایی شده و تنها ۲/۲ کیلومتر از آن مورد بازدید علاقه‌مندان قرار می‌گیرد.



همه چیز در مورد آبشار نیاگارا

 

اگر ادعا کنیم که مشهورترین آبشار جهان نیاگارا است، ادعای بزرگی نکرده ایم. این آبشار به قدری معروف است که ما حتی بعضی وقت ها در مکالمات روزانه به آن ارجاع می دهیم. اما چقدر این آبشار را میشناسید و اصلا چرا این قدر معروف است؟ جواب این سوال را در این پست میدهیم.

حقایقی درباره این آبشار خارق‌العاده وجود دارد که در این مقاله به آنها اشاره می‌کنیم. اولین چیزی که درباره این آبشار شگفت‌انگیز باید بدانید این است که از سه آبشار تشکیل شده است. بنابراین مجموع این سه آبشار را آبشار نیاگارا می‌نامند. حالا بیایید با هم به اسرار نیاگارای افسانه‌ای پی ببریم.


چرا آبشار نیاگارا؟

نیاگارا به چند دلیل محبوب است. اول به خاطر دورنمای زیبا و بی‌مانندی است که دارد. دوم، در میان بیشتر مردم دنیا شناخته شده است. سوم، در فهرست بلندترین آبشارهای دنیا قرار دارد و چهارم این که سرعت حرکت آب‌های آن نسبت به آبشارهای دیگر بیشتر است.


آبشار نیاگارا را بیشتر بشناسیم

این غول آبی در سراسر جهان شناخته شده است؛ اما کمتر کسی پیدا می‌شود که اطلاعات زیادی از آن داشته باشد. شاید برایتان جالب باشد که بدانید نصف نیاگارا در کانادا و نصف دیگر آن در امریکا جریان دارد. آبی که در نیاگارا در حال گردش است، از دریاچه ایری می‌آید و به دریاچه انتاریو ریخته می‌شود.

همان طور که قبلا هم گفتیم نیاگارا از مجموع سه آبشار پدید آمده است. این آبشارها نیز با نام‌های نقاب عروس، نعل اسب و آمریکایی شناخته می‌شوند. در میان این سه آبشار، نعل اسب بزرگ‌ترین و نقاب عروس کوچک‌ترین آنهاست.

امروزه بین مقامات کانادا و نیویورک کمی تفاوت نظر وجود دارد. آنها در سال 1819 مرزی را برای اعلام مالکیت آبشار نیاگارا بین خود مشخص کردند. سرعت و حجم زیاد آب باعث تخریب این مرز شده، بنابراین بر سر مالکیت آبشار نعل اسب اختلافاتی صورت گرفته است.


ناگفته نماند که سه آبشار نیاگارا تفاوت‌هایی با هم دارد. مثلا ارتفاع آبشار نعل اسب 53 تا 57 متر است. وقتی از بالا به آن نگاه کنیم آن را با آبشار آمریکایی هم ردیف می‌بینیم که این امر ممکن نیست. چرا که آبشار آمریکایی 30 متر ارتفاع دارد. این موضوع دقیقا یکی از جذابیت‌های مرموز نیاگارا است که به واسطه سنگ‌های عظیم پایین آبشار پدید آمده است.

همچنین میزان ریزش آب نیاگارا به تغییر فصول وابسته است. به عنوان مثال ریزش آب در فصل تابستان بسیار زیاد و پر سرعت است و چیزی حدود 6400 مترمکعب برآورد شده است. این در حالی است که میزان آب در زمستان بسیار کم است و عدد آن 1400 مترمکعب در ثانیه تخمین زده شده است.

دیگر موضوعی که منجر به جذابیت بی حد و حصر نیاگارا شده، پل رنگین‌کمان است. این پل که رین بود هم نامیده می‌شود محل خوبی برای تماشای منظره دلنشین نیاگارا است.

آشنایی بیشتر با قسمت‌های مختلف نیاگارا

پیش تر هم از سه بخش آبشار نیاگارا نام برده شد که اکنون به تشریح آن ها خواهیم پرداخت:

1 – آبشار نعل اسبی

بیشتر قسمت آبشار نعل اسبی در کانادا قرار گرفته، از این رو عده‌ای به آن آبشار کانادایی نیز می‌گویند. به گفته محققان 90 درصد از آب این آبشار از کانادا و 10 درصد آن از آمریکا سرچشمه می‌گیرد. حجم و سرعت زیاد آب فرسایش زیادی را به وجود آورده، تا جایی که 120 متر از بستر زیرین خود را ویران کرده است.

محققان معتقدند که این فرسایش نقطه توقفی ندارد. طبق پژوهش‌ها و اسناد، یک سوم از آب نیاگارا به آمریکا و دو سوم آن به کانادا ریخته می‌شود. ارتفاع آبشار نعل اسبی بالغ بر 50 متر است. میزان ریزش آب آن نیز در هر ثانیه بیش از 2 میلیون لیتر است. البته این میزان با تغییر فصل‌ها تغییر پیدا می‌کند.


2 – آبشار آمریکایی

همانطور که از نام آن پیداست، این آبشار در ایالت نیویورک آمریکا قرار دارد. نمی‌توان عدد ثابتی برای ارتفاع آن گفت؛ اما در بلندترین قسمت 34 متر و در کوتاه‌ترین قسمت 21 متر ارتفاع دارد. نکته جذاب درباره آبشار آمریکایی ظاهر w شکل آن است. البته این مدل جذاب خود را مدیون سنگ‌هایی است که طی 150 سال برخورد با فشار آب به این شکل درآمده‌اند.


همانطور که گفته شد آبشار نیاگارا فرسایش زیادی دارد، از این رو مجموعه‌ای از مهندسین ارتش آمریکا به پا خواستند تا جلوی تخریب بیشتر نیاگارای زیبا را بگیرند. سرانجام این اقدام در سال 1970 با اعمال تغییراتی در ریزش‌های آب نتیجه‌بخش واقع شد و فرسایش خاک تا حد زیادی رو به کندی رفت. میزان ریزش آب در این آبشار بالغ بر 560 هزار لیتر در هر ثانیه برآورد شده است.

3 – نقاب عروس

آبشار نقاب عروس در گذشته با نام‌های لونا و آیریس خطاب می شد. این آبشار کوچک‌ترین بخش نیاگارا است که در نیویورک آمریکا قرار دارد. طول این آبشار 24 متر تخمین زده شده است. نقاب عروس شکل خاصی ندارد و به طور مستقیم آب به سمت پایین ریخته می‌شود. البته در بین راه به سنگ‌هایی که با نام تالوس شناخته می‌شوند، برخورد می‌کنند.


تفریحات آبشار نیاگارا

نیاگارا جایی است که می‌توان به معنای واقعی قدرت و هنرمندی خدا را در آن مشاهده کرد. جایی که موسیقی آن صدای آب و طبیعت است. اینجا می‌توانید آرامش از دست رفته خود را پیدا کنید. اما جاذبه‌های نیاگارا تنها به اینجا محدود نمی‌شود. در ادامه می‌خواهیم چندتا از بهترین تفریحات این مکان دلنشین زا به شما معرفی کنیم:


1- قایق سواری در آبشار نیاگارا

اگر دوست داشته باشید دور تا دور آبشار نیاگارا را ببینید، باید با کمک قایق این کار را انجام دهید. به این ترتیب هم تفریح می‌کنید و هم از دیدن عظمت نیاگارای زیبا لذت می‌برید.


2- پیاده‌روی در حاشیه آبشار نیاگارا

اگر دوست داشته باشید در طبیعت بکر آبشار نیاگارا قدم بزنید، می‌توانید در تورهای مخصوص این کار شرکت کنید تا بیشتر از سفر خود لذت ببرید. برای عضویت در این تورها باید حدود 300 هزار تومان پرداخت کنید. لازم به ذکر است که در این تورها با قایق به دل نیاگارا می‌روید. اگر دوست ندارید خیس شوید، بهتر است پوشش‌های مخصوص را به تن کنید.

3- پیاده‌روی زیر آبشار نیاگارا

برای سر در آوردن از دنیای زیر آبشار هم می‌توانید در تورهای چهار ساعته آن عضو شوید. به جز آبشارگردی از تفریحاتی مانند غارنوردی، قایق‌سواری و … نیز بهره‌مند می‌شوید که هرکدام هیجان خاص خودش را دارد.


4- شنا کنید

در پایین نیاگارا محلی وجود دارد که آب‌های ریخته شده در آن جمع می‌شود. قسمتی از این آب مختص نیروگاه است. در این بین قسمتی نیز برای شنا و آب‌تنی گردشگران در نظر گرفته شده است. توصیه می‌کنیم که شنا کردن در این آب‌ها که با منظره و هوای پاک احاطه شده را از دست ندهید.

5- دوربین‌ها روشن!

سفر رفتن و عکس گرفتن دو بخش جدایی‌ناپذیر هستند. جای جای نیاگارا برای گرفتن عکس‌های یادگاری و شگفت‌انگیز مناسب است. نیاگارا به خاطر منظره‌ خارق‌العاده‌ای که دارد، هر ساله پذیرای عکاسان بسیاری است که از سراسر دنیا برای ثبت لحظات زیبا به اینجا می‌آیند.


6- به وقت شکموها

اگر در حین گشت و گذار گرسنه شدید، می‌توانید از غذاهای لذیذی که رستوران‌های اطراف آماده کرده‌اند بهره‌مند شوید. با اینکه رستوران‌های زیادی در نیاگارا وجود دارد؛ اما همواره رستوران هارد راک به عنوان محبوب‌ترین رستوران شناخته می‌شود. 


7- گشتن در حاشیه نیاگارا

از آنجایی که نیاگارا بین دو کشور بزرگ تقسیم شده است، هرکدام سعی می‌کنند با ارائه امکانات بیشتر گردشگران بیشتری را به خود جذب کنند. این کار به اقتصاد کشور نیز کمک شایانی می‌کند. در حاشیه نیاگارا امکانات تفریحی خوبی مانند امکانات ورزشی، موزه، باغ پروانه‌ها، پل‌های طبیعی و … وجود دارد که شما را حسابی سرگرم می‌کند.

8- چالش زیپ‌لاین

این چالش با هیجان بسیار زیادی همراه است و افراد 5 سال به بالا حق شرکت در آن را دارند. اگر می‌خواهید آدرنالین خون‌تان را بالا ببرید، سوار زیپ‌لاین شوید تا هم هیجان فوق‌العاده‌ای را تجربه کنید و هم از دیدن آبشار از آن بالا لذت ببرید.


9- پرواز با هلیکوپتر بر فراز آبشار نیاگارا

اگر دوست داشته باشید پرواز کنید و از بالا شاهد منظره زیبای آبشار نیاگارا باشید، می‌توانید سوار هلیکوپتر شوید. این هلیکوپترها به مدت 50 سال است که در این مکان مستقر هستند. پس اگر از پرواز و ارتفاع زیاد نمی‌ترسید، حتما یک بار پرواز بر فراز نیاگارا را امتحان کنید و حالش را ببرید.

10- رنگین کمان

در آبشار نیاگارا آب فراوانی وجود دارد و نور خورشید هم به اندازه کافی به قطره‌های آب می‌تابد. در نتیجه رنگین‌کمان‌های محشری پدید می‌آیند که با دیدن آنها حتی نمی‌توانید پلک بزنید.

11- گشت‌زنی در شب

با اینکه گشت و گذار روزانه در نیاگارا بسیار خوشایند است؛ اما شب‌گردی در آبشار نیاگارا لطف دیگری دارد. رقص نورهای فوق‌العاده‌ای در شب فعال هستند که از دیدن آنها سیر نمی‌شوید. در برخی از روزهای خاص هم جشن آتش‌بازی در حاشیه آبشار برگزار می‌شود که بسیار باشکوه است.




آبشار گولفوس | GULLFOSS WATERFALL

چه از نظر طبیعی و چه از نظر شرایط زندگی و زیستی، یکی از عجیب‌ترین و جذاب‌ترین کشورهای جهان ایسلند است. این پست بلاگ را به معرفی یکی از عجیب‌ترین آبشارهای جهان که در این کشور قرار گرفته اختصاص داده‌ایم. ولی اول کمی با ایسلند آشنا شویم.

ایسلند یکی از کشورهای شمال اروپاست که طبیعت کم نظیر و عجیب و غریبش، همچون تشویق های ایسلندی شهرتی جهانی دارد! طبیعت بکر ایسلند، سالانه میلیون ها گردشگر را از نقاط مختلف دنیا به این کشور می کشاند. ایسلند، دارای آب و هوایی بسیار سرد است و شاید در طول مدت سفرتان به این کشور، هرگز رنگی از خورشید نبینید! امروز به یکی از زیباترین جاذبه های گردشگری ایسلند سری خواهیم زد. آبشاری بسیار عظیم و با شکوه به نام آبشار گولفوس. 

 

وقتی نام کشور ایسلند را می شنویم، نا خودآگاه با یاد تشویق های معروف ایسلندی در ورزش فوتبال، آب و هوایی بسیار سرد و قطبی و در نهایت طبیعت حیرت انگیز و بکر آن می افتیم. جمعیت این کشور از جمعیت شهرهای کوچک ایران هم کمتر است، بنابراین عجیب نیست که هیچکدام از مناطق طبیعی آن دچار آلودگی نشده اند و هنوز هم در بکر ترین حالت ممکن قرار دارند. آبشار گولفوس یکی از زیباترین آبشارهای موجود در اروپاست که به آبشار طلایی هم شهرت دارد.

 

معرفی آبشار گولفوس

آبشار گولفوس یا همان آبشار طلایی (Golden Waterfall)، یکی از آبشارهای طبیعی و با شکوه کشور ایسلند است که چشم انداز حیرت انگیزی از طبیعت دست نخورده را در معرض دید گردشگران قرار می دهد. گولفوس قسمتی از دایره طلایی کشور ایسلند است که در جنوب این کشور و بر سر راه رودخانه خروشان سفید یا ویتا ( Hvita) قرار دارد. آب این آبشار، از دومین یخچال طبیعی ایسلند به نام لانجوکول (Langjokull) تامین می شود. گولفوس یکی از آبشارهای پلکانی ایسلند است که حدود ۳۲ متر ارتفاع دارد. گفتیم این آبشار پلکانی است، چرا که آب آن در دو مرحله و پس از برخورد با صخره ها، دوباره به سمت زمین سرازیر می شود. ارتفاع صخره های اطراف این آبشار به ۷۰ متر هم می رسد و چشم انداز بسیار حیرت انگیزی را پدید می آورد که مطمئنا فقط در عکس ها دیده اید. اگر شانس داشته باشید و هوا ابری نباشد، شاهد پدیده رنگین کمان در آسمان گولفوس خواهید بود.

 

چیزی بیش از یک آبشار معمولی

فقط با نگاهی به عکس های این آبشار، متوجه خواهید شد که گولفوس یک آبشار معمولی نیست و حرف های زیادی برای گفتن دارد. در اوایل قرن بیستم، سرمایه گذاران خارجی تصمیم گرفتند تا با مهار قدرت آب این این آبشار، برق تولید کنند. در سال ۱۹۰۷ میلادی، یک مرد انگلیسی تصمیم گرفت که این آبشار را از یک مزرعه دار ایسلندی به نام توماس تامسون که مالکیت آبشار در آن دوران را بر عهده داشت، بخرد! تامسون درخواست این مرد انگلیسی را رد کرد اما پس از مدتی آبشار گولفوس را به او اجاره داد.

Sigriður Tómasdóttir دختر تامسون بود که تمام عمرش را در مزرعه پدرش زندگی کرده بود. او به دنبال لغو اجاره نامه نوشته شده بین پدرش و این فرد انگلیسی بود و برای اینکار بارها به دادگاه رفت. محاکمه سال ها به طول انجامید و دختر تامسون حتی تهدید کرد که اگر پروژه ساخت نیروگاه در این آبشار را شروع کنند، خودش را در آن غرق خواهد کرد. تلاش های دختر تامسون در دادگاه ناکام بود، اما خوشبختانه قبل از آنکه پروژه آغاز شود و ساخت و سازها صورت بگیرد، قرارداد اجاره به دلیل عدم پرداخت به موقع مبلغ اجاره لغو شد. تلاش های تاثیر گذار دختر تامسون، باعث شد تا توجه مردم ایسلند به این آبشار بیش از پیش جلب شود. این دختر شجاع را اولین فعال محیط زیست در کشور ایسلند نامیدند و بارها از او تقدیر کردند.

در سال ۱۹۴۰ میلادی، پسر  Sigriður این آبشار را به دولت ایسلند فروخت. آبشار گولفوس و مناطق طبیعی اطرافش در سال ۱۹۷۰ به عنوان منطقه حفاظت شده برگزیده شد تا از آن به بهترین شکل محافظت شود و برای بازدید گردشگران و طبیعت دوستان آماده شود.

 

با طی کردن مسیری باریک، به نزدیکی این آبشار خواهید رسید که چشم انداز بی نظیری از آن را در معرض دیدتان قرار می دهد. منظره این آبشار در فصل زمستان حیرت انگیز است. زمانی که بخش های گسترده ای از آن کاملا یخ می زند و آب از میان آن ها به پایین سرازیر می شود. به دلیل پخش شدن آب به فضای اطراف آبشار، در روزهای آفتابی رنگین کمان های بسیاری را در آسمان آبشار خواهید دید.

 

مسیر دسترسی به آبشار گولفوس

آبشار گولفوس بخشی از معروف ترین مسیر گردشگری ایسلند به نام “دایره طلایی ایسلند” است. این آبشار در انتهای دره هوکادالور (Haukadalur Valley) و در مسیر رودخانه Hvita قرار دارد. از آنجایی که گولفوس یکی از معروف ترین آبشارهای اروپاست، مسیرهای دسترسی به آن کاملا مشخص هستند. فاصله این آبشار از شهر Reykjavik حدود ۱۱۳ کیلومتر است. به منظور دسترسی به آبشار گولفوس ابتدا باید جاده شرقی Ring را ۵۴ کیلومتر به سمت شرق بروید، سپس با دیدن جاده شماره ۳۵ وارد آن شوید. این جاده را ادامه دهید تا به پارکینگ بزرگ گردشگران در ابتدای مسیر پیاده روی آبشار برسید.

حقایقی درباره آبشار گولفوس

  • در زبان ایسلندی، گولفوس به معنای “آبشار طلائی” است. زیرا در روزهای آفتابی آب این آبشار به رنگ طلائی در می آید.

  • آبشار دو طبقه گولفوس حدود ۳۲ متر ارتفاع دارد.

  • آبشار گولفوس پر آب ترین آبشار اروپاست.

  • منطقه ای که آبشار در آن قرار دارد، ۲۰۰ متر از سطح دریا بالاتر است.

  • به منظور محافظت بهتر از این آبشار، گولفوس در سال ۱۹۷۹ به عنوان یکی از مناطق حفاظت شده ایسلند معرفی شد.

  • آبشار گولفوس به همراه Thingvellir و Geysir از جمله معروف ترین جاذبه های گردشگری ایسلند هستند که مسیر دایره طلایی ایسلند را تشکیل می دهند.

  • وبسایت مطرح دنیای آبشارها، آبشار گولفوس را به عنوان یکی از ۱۰ آبشار زیبا و برتر جهان معرفی کرده است.

  • در نزدیکی گولفوس، امکانات رفاهی بسیار مناسبی وجود دارد و دولت ایسلند این منطقه برای بازدید گردشگران به خوبی آماده کرده است.


 

همه چیز درباره شفق قطبی

 

 

یکی از شگفت انگیزترین پدیده های طبیعی، بدون شک شفق قطبی است. احتمالا تصاویر این پدیده را دیده باشید و ممکن است برایتان سوال پیش آمده باشد که اصلا شفق قطبی چیست و در کجاها میتوان آن را دید. برای همین در این پست هرچیزی که لازم باشد در مورد این اتفاق دیدنی بدانید را به شما توضیح میدهیم.

 

رنگ های شفق قطبی

 

شفق های قطبی می‌توانند هر رنگی باشند؛ رایج‌ترین‌ رنگ‌ آن‌ها سبز و صورتی کم رنگ است. با این حال، ممکن است هاله ای از رنگ‌های قرمز، آبی و حتی بنفش هم داشته باشند.

برای تماشای این پدیده، باید آنقدر خوش شانس باشید که در زمان و مکان مناسب قرار بگیرید. دو انتخاب مهم و تاثیرگذار، ماه تقویمی و منطقه جغرافیایی درست است که شانس‌ها را به نفع شما رقم زند. هدف این است که خود را به «کمربند نورهای شمالی» در عرض جغرافیایی ۶۵ تا ۷۲ درجه شمالی که درست در داخل دایره قطب شمال واقع شده نزدیک کنید. این کمربند که به «منطقه شفق قطبی» نیز معروف است، چندین مقصد شامل اسکاندیناوی و شمال اروپا از جمله ایسلند، سوئد، فنلاند، گرینلند و نروژ را پوشش می‌دهد. تماشای نورهای شمالی که در آسمان موج می زنند، تجربه ای جادویی است که خاطراتی ماندگار برایتان ایجاد می‌کند. گردشگران هرساله برای تماشای شفق قطبی با بلیط هواپیما به این مناطق سفر می‌کنند و این نورهای شمالی را از نزدیک مشاهده می‌کنند.

بنابراین، اگر با آرزوی دیدن شفق قطبی افسانه ‌ای، قصد سفر به کوهستان و مناظر برفی مشهور قطبی را دارید تا آخر این مطلب همراه ما باشید.

علت پیدایش شفق قطبی


خورشید با فاصله ۹۳ میلیون مایل فاصله از زمین، تاثیرات بسیار فراتری از سطح مرئی خود دارد. طوفان‌های بزرگ خورشیدی، ذرات باردار خورشیدی را به فضا پرتاب می‌کنند. اگر زمین در مسیر جریان این ذرات باردار باشد، میدان مغناطیسی و جو سیاره ما واکنش نشان می‌دهد.

وقتی ذرات باردار خورشید به اتم و مولکول‌های موجود در جو زمین برخورد می‌کنند، این ذرات تحریک شده و باعث روشن شدن آن ها می‌شوند.

تحریک اتم به این معناست: از آن جا که اتم متشکل از هسته‌ی محاصره شده توسط‌ مداری از الکترون هاست، با برخورد ذرات باردار از خورشید به اتمسفر زمین، الکترون‌ها به مدارهای بالاتر و دورتر از هسته منتقل می‌شوند. هنگامی که الکترون به مدار نزدیک هسته و پایدار برمی‌گردد، ذره‌ای نور یا فوتون آزاد می‌کند.

پدیده شفق قطبی، مشابه عملکرد چراغ‌های نئون است که از برق به عنوان محرک برای اتم‌های گاز نئون درون لوله‌های شیشه‌ای استفاده می‌شود.


چرا در شفق قطبی رنگ‌های مختلف می‌بینیم؟


رنگ های پدیدار شده به مکان جغرافیایی بستگی ندارند؛ کاملاً تصادفی است و به فعالیت شفق در نقاط مختلف جهان بستگی دارد. رایج‌ترین رنگ شفق های قطبی، سایه‌های سبز رنگ است. بسته به اینکه چه عناصری در چه ارتفاعی و با چه سرعتی با میدان مغناطیسی زمین در تعامل هستند، رنگ‌های مختلف شروع به ظاهر شدن می‌کنند. اگر ذرات برانگیخته اکسیژن باشند، معمولاً نور سبز یا زرد می‌بینیم؛ اگر ذرات اکسیژن در ارتفاعات بسیار بالا باشند، نور قرمزی در بالای شفق قطبی ساطع می‌شود. اگر ذرات نیتروژن باشند، به احتمال زیاد نور مایل به آبی خواهیم دید. رنگ‌های بنفش، سفید و آبی اغلب در تاج‌ها (نورهایی که به سمت شما می‌آیند) دیده می‌شوند، اما در کل رنگ سبز رایج‌ترین آنهاست.

بهترین کشور برای تماشای شفق قطبی کجاست؟


برای این سوال هیچ پاسخ درستی وجود ندارد؛ زیرا مکان‌های زیادی وجود دارد که می توانید شفق های شمالی را ببینید. گردشگران با خرید بلیط هواپیما خارجی می‌توانند به کشور مورد نظر خود سفر کنند و تا زمانی که به اندازه کافی در موقعیت شمال (در جنوب اگر به شفق قطبی استرالیا فکر می کنید) قرار دارند، شانس دیدن شفق قطبی را خواهند داشت. درجه ۶۳/۶۴ عرض جغرافیایی در شمال، تقریباً مکان خوبی برای دیدن آن‌ها است.

یکی از کشورهای معروف و پربازدید، نروژ است. چندین نقطه مهم برای سفر و مشاهده شفق قطبی نروژ وجود دارد که عبارتند از:

ترومسو (Tromsø): ترومسو «پایتخت قطب شمال» شناخته می‌شود و یکی از بهترین مکان‌های جهان برای مشاهده پدیده شفق شمالی است. این شهر کوچک در طول روز نیز منظره تماشایی زیبایی ایجاد می‌کند. همچنین ترومسو دارای تور «سافاری نورهای شمالی» تا نقاطی عاری از آلودگی نوری است.

کیرکنس (Kirkenes): کیرکنس، شهر کوچکی در نزدیکی مرز روسیه و در قلب قلمرو شفق شمالی است. همچنین هتل معروف برفی نروژ، در این شهر قرار دارد که به طور کامل از برف و یخ ساخته شده و زمستان هر سال بازسازی می‌شود.

جزایر لوفوتن (Lofoten): تماشای زیبایی نورهای شمالی در آسمان و انعکاس آن در دریا فوق العاده است. جزایر لوفوتن به‌خاطر کوه‌های بی‌نظیرش معروف است و بندری محبوب برای سفرهای دریایی ساحلی است.

نرد کپ (Nordkapp): نرد کپ، منظره ای واضح برای تماشا و از نزدیک ترین مناطق به قطب شمال است.

سوالبارد (Svalbard): سوالبارد از خانه خرس‌های قطبی، یخی‌تر است. این مجمع الجزایر دور افتاده، یکی از باورنکردنی‌ترین نقاط برای مشاهده شفق‌های شمالی در خارج از ترومسو است. در راه نروژ و قطب شمال، بازدید از سوالبارد یکی از مواردی است که باید به خاطر بسپارید.

از دیگر شهرها می توان به موارد زیر اشاره کرد:

ایوالو (Ivalo)، فنلاند

آبیسکو (Abisko)، سوئد

کیرونا (Kiruna)، سوئد

ریکیاویک (Reykjavík)، ایسلند

یلونایف (Yellowknife)، کانادا

آلاسکا – فیربنکس (Fairbanks)، بتلز (Bettles)

کانادا – مانیتوبا (Manitoba)


شفق قطبی چه زمانی رخ می دهد؟


بهترین زمان، بین ماه های شهریور تا فروردین است. در طول بهار تا تابستان، نور روز تقریباً ثابت است، بنابراین حتی اگر شفق قطبی بیرون آمده باشد، آن را نخواهید دید.

شهریور - مهر: تابستان رو به تمام شدن است و هنوز تاریکی چندانی وجود ندارد. از آن جا که در این دوره فعالیت‌های خورشیدی زیاد است، یکی از بهترین زمان‌ها برای دیدن شفق های شمالی است.

آبان - بهمن: در این دوره، شب‌ها تاریک و طولانی است. نور خورشید از ساعت ۹ صبح تا ۲ بعد از ظهر کم سو و ضعیف است. در این زمان از سال، احتمال هوای ابری و بارش برف بیشتر است؛ اما می‌تواند تلاش‌های شما برای تماشای نورهای شمالی را مختل کند.

اسفند - فروردین: در بهار، نور روز بیشتر و همچنین فعالیت خورشیدی بیشتری را به همراه دارد. اواسط اسفند، زمان اوج سال برای بازدید از نروژ برای دیدن شفق شمالی است.

تاریکی کامل و آلودگی نوری صفر برای دیدن شفق های شمالی در شکوه کامل آن ضروری است، بنابراین برای داشتن فرصتی خوب به شهرهای کوچک‌تر بروید.

وسایل مورد نیاز سفر برای تماشای شفق قطبی


برای بیشتر گشت و گذارها، مانند سافاری ماشین برفی و سورتمه‌سواری با سگ، تجهیزاتی در اختیار شما قرار می‌گیرد. با این حال، در زمستان باید به وسایل لازم مجهز باشید. توصیه می‌کنیم لباس های گرم، کاپشن و چکمه عایق، شال گردن، کلاه و دستکش همراه خود داشته باشید.

شفق قطبی را می توان با چشم غیر مسلح دید؟


بله. شما کاملاً می‌توانید شفق قطبی را با چشم غیر مسلح ببینید. هنگامی که به اندازه کافی فعال است، آنقدر روشن، شدید و سریع است که چشمان انسان، قادر به دیدن کامل آن نیست! هنگامی که فعالیت ضعیف است، عکاسی با نوردهی طولانی مدت مفید است؛ زیرا به دوربین اجازه می‌دهد نور را در طول زمان ثبت کند و در نتیجه یک نوار سبز زیبا در عکس های خود به دست می‌آورید که بسیار روشن تر از آن چیزی است که ممکن است خودتان ببینید.

در واقع ممکن است شما (زمانی که چشمانتان کاملاً با تاریکی سازگار شده است) در آسمان آن را یک نوار نورانی سبز کم رنگ و تقریباً سفید، بی حرکت و بسیار ضعیف ببینید. آنقدر که ممکن است با خود فکر کنید آیا این همان شفق قطبی معروف است؟ توجه داشته باشید، شفق قطبی در شدت‌های بسیار متنوعی از ضعیف تا قوی ظاهر می‌شود. حالتی که شدت قوی دارد، شاید فقط چند ثانیه زمان برد که از یک طرف آسمان به سمت دیگر برقصد که به معنای واقعی کلمه، نفس شما را بند می‌آورد و در این لحظه، عکاسی با دوربین آخرین چیزی است که به ذهن شما می رسد.


بهترین راه برای به حداکثر رساندن شانس دیدن شفق های شمالی چیست؟


از آن جا که دیدن آن انتظار طولانی مدت می‌طلبد، سعی کنید زمانتان را با افراد سرگرم کننده، گوش دادن به افسانه‌ها، داستان‌ها و حقایق علمی در مورد شفق های قطبی بگذرانید تا کمتر خسته‌کننده باشد.

همچنین می‌توانید ماشین کرایه کنید و خودتان را به مکانی برسانید یا با تور همراه شوید. رانندگی، فقط برای کسانی توصیه می‌شود که تجربه راندن ماشین در جاده های تاریک و زمستانی را دارند. اگر ترجیح می دهید تحقیق درباره شرایط مناسب و پوشش ابری و بررسی پیش‌بینی‌ها را یک متخصص انجام دهد، می‌توانید به تور راهنما بپیوندید.

برنامه ریزی برای سفر شفق قطبی چند روزه است؟


برای اکثر مردم، سفر به دایره قطب شمال امری نادر و پرهزینه است. با در نظر گرفتن همه چیز، از آن جایی که ما در حال برنامه ریزی برای سفر دور و درازی هستیم، توصیه می‌کنیم حداقل ۳ تا ۴ روز برای دیدن شفق شمالی وقت بگذارید؛ البته هر چه زمان بیشتر باشد، بهتر است. به طور معمول، زمان ایده آل در دایره قطب شمال حدود ۸ تا ۱۰ روز است. در این صورت اگر تغییرات آب و هوا غیر قابل پیش بینی شود، زمان کافی برای تماشای یک شب صاف را دارید. همچنین برای تجربه گشت و گذارهای منحصر به فرد در برف، زمان می‌خواهید.

به گفته دانشمندان کیرونا در سوئد، اگر حداقل ۳ روز در این منطقه بمانید، حدود ۸۰ درصد شفق های قطبی را خواهید دید. این مدت، برای هر مقصدی در عرض‌های جغرافیایی مشابه مناسب است.

آیا می توانیم فعالیت شفق قطبی را پیش بینی کنیم؟

حقیقت این است که پیش‌بینی شفق‌های شمالی کار دشواری است و هرگز تضمینی وجود ندارد. هر چه به تاریخ‌های مورد نظر نزدیک‌تر باشیم، پیش‌بینی‌ها (مثل آب و هوا) قابل اطمینان‌تر هستند.

به طور خاص، تقریباً ۲۴ تا ۴۸ ساعت بسته به سرعت طول می‌کشد تا طوفان خورشیدی فاصله خورشید تا زمین را طی کند؛ بنابراین در محدوده زمانی دو تا سه روز آینده می‌توان پیش‌بینی‌های نسبتاً دقیقی انجام داد.


حقایقی در مورد شفق قطبی


شفق شمالی، غیر قابل پیش بینی است.


برای دیدن شفق شمالی، به یک شب تاریک و تمیز نیاز دارید. این پدیده، از اواخر شهریور تا اوایل فروردین در ساعات تاریک قابل مشاهده است که در مناطقی مانند آبیسکو و ترومسو می‌تواند تقریباً ۲۴ ساعت در روز در زمستان باشد؛ اما واقعیت این است که زمان پدیدار شدن شفق های شمالی غیر قابل پیش‌بینی است.

شفق قطبی در طیفی از رنگ‌ها ظاهر می‌شود، از جمله رنگ خاکستری مایل به سفید.

رنگ‌های منحصربه‌فرد شفق‌های شمالی توسط طیف گازهای زمین و ارتفاع اتمسفر که در آن برخورد ذرات خورشید و گازها اتفاق می‌افتد ایجاد می‌شوند. چشم غیرمسلح ما به راحتی می‌تواند قسمت سبز تا زرد طیف را ببیند که در آن خورشید بیشتر نور خود را ساطع می‌کند. سبز، رایج‌ترین رنگی است که مشاهده می‌شود؛ اما شفق‌های شمالی می‌توانند رنگ سفید مایل به خاکستری هم داشته باشند. حتی گاهی اوقات، شفق شمالی وجود دارد اما با چشم غیرمسلح قابل مشاهده نیست. خلاف تصور عموم، شفق های شمالی زمانی که ماه کامل است هم قابل دیدن هستند.

نزدیک ترین شفق شمالی که تاکنون از زمین دیده شده، ۸۰ کیلومتر بالاتر از سطح زمین بوده است. جهت مقایسه، هواپیماها حدود ۱۰ کیلومتر بالاتر از سطح زمین پرواز می کنند. ارتفاعی که شفق‌های شمالی در آن ظاهر می‌شوند، بر روی رنگی که نشان می‌دهند تأثیر می‌گذارد. برخورد اتم های مختلف در مگنتوسفر همان چیزی است که طیف رنگی مختلفی را ایجاد می کند. این برخوردها در ارتفاعات مختلف رخ می‌دهند.

سبز، رایج ترین رنگی است که شفق های شمالی با آن ظاهر می‌شوند و در فاصله ۱۰۰ تا ۲۴۰ کیلومتری سطح زمین رخ می‌دهند. آبی و بنفش در فاصله زیر ۱۰۰ کیلومتر و قرمز در بالای ۲۴۰ کیلومتر رخ می‌دهد.


برای دیدن شفق شمالی باید تلاش کنید.


همان طور که قبلاً گفتیم، برای دیدن شفق شمالی باید هوا تاریک باشد. به این معنی که برای جلوگیری از آلودگی نوری باید از شهر خارج شوید. شفق‌ شمالی در شهرهایی مانند ریکیاویک و ترومسو، زمانی که در قوی‌ترین حالت هستند، قابل مشاهده است؛ اما بهترین گزینه، این است که به دنبال مکان‌هایی در حومه قطب شمال باشید.

هنگام رصد شفق شمالی به سمت شمال نگاه کنید؛ اگر ایده ای برای جهت گیری ندارید، از یک فرد محلی کمک بخواهید. شفق‌های شمالی اغلب به اندازه طلوع خورشید در یک منطقه طبیعی هستند و افراد محلی می‌دانند که بیشتر در کدام جهت ظاهر می‌شوند.


برای دیدن شفق های شمالی هوای سرد لازم نیست، فقط باید تاریک باشد.


یکی دیگر از تصورات غلط و رایج مردم این است که برای دیدن شفق شمالی باید هوا سرد باشد. شفق شمالی در واقع در تمام طول سال فعال است؛ اما از آن جایی که معمولاً فقط در ناحیه بین ۶۵ درجه و ۷۲ درجه شمالی قابل مشاهده است، از اواخر فروردین تا اوایل شهریور که منطقه شفق نزدیک به ۲۴ ساعت نور روز را تجربه می‌کند قابل مشاهده نیست. 

از آن جایی که برای دیدن شفق‌های شمالی، آسمان باید تاریک باشد، اواخر شهریور تا اوایل فروردین بهترین زمان برای رفتن به مقصدی است که در منطقه شفق قطبی قرار دارد و فرصتی برای دیدن آنهاست. به خاطر داشته باشید که بهترین ماه، آبان نیست؛ زیرا مقاصد پرطرفدار شفق شمالی مانند ترومسو در نروژ و کیرونا در سوئد، تقریباً ۷۰٪ احتمال بارندگی در هر روز ماه آبان دارند. بارش به این معنی است که پوشش ابری، مشاهده شفق شمالی را بسیار دشوار یا اغلب غیرممکن می‌کند.


شفق قطبی قرار نیست ناپدید شود.


دانشمندان بر این باورند که شفق‌ قطبی در راستای فعالیت خورشید درخشان‌تر و قابل مشاهده‌تر می‌شود. خورشید دارای چرخه حیاتی است که حدود ۱۱ سال یک بار رخ می‌دهد. در حال حاضر، خورشید به حداقل خود نزدیک می شود؛ دوره ای که کمترین فعالیت خورشیدی را دارد. با کمتر شدن لکه ها و شعله های خورشیدی، یونیزاسیون و برانگیختگی ذرات مورد نیاز برای تولید شفق قطبی به مراتب کمتر اتفاق می‌افتد.

این بدان معنی است که اکنون و طی چند سال آینده بهترین زمان برای رفتن به سفر شفق های قطبی است؛ زیرا با گذشت زمان، شانس دیدن آن ها کاهش می‌یابد اما به طور کلی ناپدید نمی‌شود.


 

صفحه قبل 1 2 3 4 صفحه بعد
x تبلیغات